Дар гулистонӣ ки булбули ҷӯш ғайрат ме занад

در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زند

Боғбон дар сояи гули хоб роҳат ме занад

باغبان در سایه گل خواب راحت می زند

намешавад аз санги Тифлон чун тани маҷнӯни кабӯд

می شود از سنگ طفلان چون تن مجنون کبود

Холи Лайлии ҷома дар нил мусӣбат ме занад

خال لیلی جامه در نیل مصیبت می زند

Дар шабистонӣ ки май сӯзади бурун дар сапанд

در شبستانی که می سوزد برون در سپند

Бе адаби парвонаи мо бол ҷуръат ме занад

بی ادب پروانه ما بال جرأت می زند

Ишқ аз ҳар кас ки мехоҳад ҳадисӣ во кашад

عشق از هر کس که می خواهد حدیثی وا کشد

Хомаашро шқ ба шамшер шаҳодат ме занад

خامه اش را شق به شمشیر شهادت می زند

Ҳар ки чун анқои канор аз мардум олам гирифт

هر که چون عنقا کنار از مردم عالم گرفت

Дар либоси гӯшагирӣ фол шӯҳрат ме занад

در لباس گوشه گیری فال شهرت می زند

намешавад чун лолаи равшани шамъи умедаши зснг

می شود چون لاله روشن شمع امیدش زسنگ

Коса дар хӯни ҷигар ҳар кас ба рағбат ме занад

کاسه در خون جگر هر کس به رغبت می زند

Ҳар ки дар давлат набинад пеши пои хеш ро

هر که در دولت نبیند پیش پای خویش را

Гар саропо чашм гардад по ба давлат ме занад

گر سراپا چشم گردد پا به دولت می زند

Гарчи аз тӯфони касрат ҳар замон дар олимӣ аст

گرچه از طوفان کثرت هر زمان در عالمی است

Қатраи мо соғар аз дарёӣ ваҳдат ме занад

قطره ما ساغر از دریای وحدت می زند

Ҳар киро чун хол , ҳасани анбарин хат рӯй дод

هر که را چون خال، حسن عنبرین خط روی داد

Меҳр бар болои хуршед қиёмат ме занад

مهر بر بالای خورشید قیامت می زند

Абри раҳмати шасти соиби номаи аъмоли ман

ابر رحمت شست صائب نامه اعمال من

Ашки гарми ман ҳамон ҷӯш надомат ме занад

اشک گرم من همان جوش ندامت می زند