Бо даҳони хушки ҳаркаси ханда тар ме занад

با دهان خشک هرکس خندهٔ تر می‌زند

Соғари тбхолаҳаш паҳлу ба кавсар ме занад

ساغر تبخاله‌اش پهلو به کوثر می‌زند

Сайри чашмонро насозад тангдастии дарба дар

سیر چشمان را نسازد تنگدستی دربه‌در

Ҳалқаи худро аз тиҳии чашмӣ ба ҳар дар ме занад

حلقه خود را از تهی چشمی به هر در می‌زند

намекунад хокистарам дар ломакони парвозу шавқ

می‌کند خاکسترم در لامکان پرواز و شوق

Ҳамчунон бар оташами домон маҳшар ме занад

همچنان بر آتشم دامان محشر می‌زند

Шуд зи савдои устихони паҳлавии ман бас ки хушк

شد ز سودا استخوان پهلوی من بس که خشک

Гар кунам бистари зи санги хора мстр ме занад

گر کنم بستر ز سنگ خاره مسطر می‌زند

Дар замони ақди дандону лаби ҷони бахши ту

در زمان عقد دندان و لب جان بخش تو

Дар садафҳо печу тоби ришта гавҳар ме занад

در صدف‌ها پیچ و تاب رشته گوهر می‌زند

намефазояд ҳирсро неъмат ки дар дарёии шаҳд

می‌فزاید حرص را نعمت که در دریای شهد

Дасту пои мӯри ҳарис аз баҳр шукр ме занад

دست و پا مور حریص از بهر شکر می‌زند

Он ки гул бар сар занад , ғофил ки ҳангом задан

آن که گل بر سر زند، غافل که هنگام زدن

Дастро бо шохи гули як бор бар сар ме занад

دست را با شاخ گل یک بار بر سر می‌زند

Чун илм дар ростӣ ҳар кас саромад гашта аст

چون علم در راستی هر کس سرآمد گشته است

Бе муҳобои ғӯта дар дарёӣ лашкар ме занад

بی‌محابا غوطه در دریای لشکر می‌زند

Ҳарки мегуяд ҳадиси ишқ бо афсурдагон

هرکه می‌گوید حدیث عشق با افسردگان

Аз тиҳии мағзӣ ба хӯн мурда нашутур ме занад

از تهی‌مغزی به خون مرده نشتر می‌زند

Гарчи соиби бистару болини ман аз оташ аст

گرچه صائب بستر و بالین من از آتش است

Мурғи рӯҳи ман зи хомӣ ҳамчунон пар ме занад

مرغ روح من ز خامی همچنان پر می‌زند