Чун зи тоб май рахт бар лола паҳлу ме занад

چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو می‌زند

Ғунча дар пеши гул рӯй ту зону ме занад

غنچه در پیش گل روی تو زانو می‌زند

Чун шавад аз оризаши оби таровати мавҷи зан

چون شود از عارضش آب طراوت موج زن

Аз хиҷолати дасти худ ойӣна бар рӯ ме занад

از خجالت دست خود آیینه بر رو می‌زند

Аз шабихуни хазони сангаш ба мино ме хӯрд

از شبیخون خزان سنگش به مینا می‌خورد

Боғ каз бодоми хоб чорпҳлў ме занад

باغ کز بادام خواب چارپهلو می‌زند

Дар хилофи ваъдаи абрӯят саромад гашта аст

در خلاف وعده ابرویت سرآمد گشته است

Дар каҷиҳо ин тарозуи ростӣ мӯ ме занад

در کجی‌ها این ترازو راستی مو می‌زند

Кист то ҳамчашми ёри шӯхи чашм мо шавад ?

کیست تا همچشم یار شوخ چشم ما شود؟

Ҳар нигоҳаш бар сафи сад дашт оҳӯ ме занад

هر نگاهش بر صف صد دشت آهو می‌زند

Поки тинат аз ҳадиси сард аз ҷо кӣ равад ?

پاک‌طینت از حدیث سرد از جا کی رود؟

Оби гавҳар аз сабо кӣ чин бар абрӯ мезанад ?

آب گوهر از صبا کی چین بر ابرو می‌زند؟

Соиб аз баси синаро аз меҳр сайқал дода ем

صائب از بس سینه را از مهر صیقل داده‌ایم

Пеши мо софии дилони ойӣна зону ме занад

پیش ما صافی‌دلان آیینه زانو می‌زند