Дар назар вокрднӣ гардид таии парвози мо

در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما

Чун шарар дар нуқтаи анҷом буд оғози мо

چون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما

Ончунон каз барг гардад накҳати гули бештар

آنچنان کز برگ گردد نکهت گل بیشتر

намешавад бепардатар аз пардаи пӯшии рози мо

می شود بی پرده تر از پرده پوشی راز ما

Аз назар бастани з дунё шуд дили мо комёб

از نظر بستن ز دنیا شد دل ما کامیاب

Сайди худро бозёфт дар пӯшидаи чашмии бози мо

صید خود را بازیافت در پوشیده چشمی باز ما

Гарчи шуд дасти фалак аз гӯшмоли мо кабӯд

گرچه شد دست فلک از گوشمال ما کبود

наметаровад нағмаи хориҷи ҳамон аз сози мо

می تراود نغمه خارج همان از ساز ما

Гарчи моро ҳаст дар зоҳири пару болӣ чу тир

گرچه ما را هست در ظاهر پر و بالی چو تیر

Ҳаст дар дасти камони сари риштаи парвози мо

هست در دست کمان سر رشته پرواز ما

Мо миёни маънии нозук ба даст оварда ем

ما میان معنی نازک به دست آورده ایم

Бҳлаҳ дар дили доғ ҳо дорад з даст андоз мо

بهله در دل داغ ها دارد ز دست انداز ما

Теғи кӯҳи қофи пеши мо сипар андохта аст

تیغ کوه قاف پیش ما سپر انداخته است

Кист анқо то тавонад гашти ҳам парвози мо ?

کیست عنقا تا تواند گشت هم پرواز ما؟

Гӯш то гӯши замини зи овозаи мо пар шуда аст

گوش تا گوش زمین ز آوازه ما پر شده است

Гарчи аз оҳистагӣ нашунида каси овози мо

گرچه از آهستگی نشنیده کس آواز ما

Гӯши халқи афтодаи сангин , варна гулҳо ме кунанд

گوش خلق افتاده سنگین، ورنه گلها می کنند

Хурдаи худро сапанди шуълаи овози мо

خرده خود را سپند شعله آواز ما

Май гудозади партави хуршеди тобон , дида ро

می گدازد پرتو خورشید تابان، دیده را

Дасти кӯтаҳи дор эй равшангар аз пардози мо

دست کوته دار ای روشنگر از پرداز ما

Ҳар дилӣ каз байзаи фӯлоди сангинтар буд

هر دلی کز بیضه فولاد سنگین تر بود

Сина Кебекаст пеши чнгли шаҳбози мо

سینه کبک است پیش چنگل شهباز ما

Дигарон аз бодаи ангур агар сархуш шаванд

دیگران از باده انگور اگر سرخوش شوند

Ҳаст соиби маънии рангин , май Ширози мо

هست صائب معنی رنگین، می شیراز ما