Ҳар ки чини манъ аз абрӯии дарбон во кунад

هر که چین منع از ابروی دربان وا کند

Аз дами ақраби гиреҳро ҳам ба дандон во кунад

از دم عقرب گره را هم به دندان وا کند

Гавҳар шҳўор гардад обрӯ чун шуд гиреҳ

گوهر شهوار گردد آبرو چون شد گره

Кас чаҳ лозим чун садафи лаби пеши Нитсаон во кунад ?

کس چه لازم چون صدف لب پیش نیسان وا کند؟

наме тавон дар гӯшаи азлат ба худ пардохтан

می توان در گوشه عزلت به خود پرداختن

Юсуфи моро магари дили чоҳу зиндон во кунад

یوسف ما را مگر دل چاه و زندان وا کند

Ахтари иқболи холу хати баланд афтода аст

اختر اقبال خال و خط بلند افتاده است

Ҷои худро мӯр дар дасти сулаймон во кунад

جای خود را مور در دست سلیمان وا کند

Муҳра гул гардад аз гирди касодии офтоб

مهره گل گردد از گرد کسادی آفتاب

Ҳар куҷои ҳасани глўсўзи ту дукон во кунад

هر کجا حسن گلوسوز تو دکان وا کند

Дар дили пурновак ман нест ҷои ишқ , танг

در دل پرناوک من نیست جای عشق، تنگ

Барқи ҷои хеши осон дар Нитсаатон во кунад

برق جای خویش آسان در نیستان وا کند

Ҳар ки даст худ кунад пеши туҳидастони дароз

هر که دست خود کند پیش تهیدستان دراز

Бар умеди миваи зери сарви домон во кунад

بر امید میوه زیر سرو دامان وا کند

намекунад бе хонимони чандини дили ошуфта ро

می کند بی خانمان چندین دل آشفته را

Уқдае ҳар кас азон зулфи парешон во кунад

عقده ای هر کس ازان زلف پریشان وا کند

Ҳаргиз аз мижгони кушодии дидаи моро нашуд

هرگز از مژگان گشادی دیده ما را نشد

Кӣ гиреҳ аз кори дарёи дасти марҷон во кунад ?

کی گره از کار دریا دست مرجان وا کند؟

Навбаҳори барқи ҷавлони булбули моро надод

نوبهار برق جولان بلبل ما را نداد

Он қадри фурсат ки болӣ дар гулистон во кунад

آنقدر فرصت که بالی در گلستان وا کند

Шарми рухсори ту гулҳоро саросар ғунча кард

شرم رخسار تو گلها را سراسر غنچه کرد

Пеши девон қиёмат кист девон во кунад ?

پیش دیوان قیامت کیست دیوان وا کند؟

Хандаи рӯйони чамани сар дар гиребон май кашанд

خنده رویان چمن سر در گریبان می کشند

Дар гулистонӣ ки ёри мо гиребон во кунад

در گلستانی که یار ما گریبان وا کند

намешавад малики сулаймон , хонае чун чашми мӯр

می شود ملک سلیمان، خانه ای چون چشم مور

Гар дар дили мизбон бар рӯй меҳмон во кунад

گر در دل میزبان بر روی مهمان وا کند

Аз ҳавоӣ тар шавад ойӣнаи мо бе ғубор

از هوای تر شود آیینه ما بی غبار

Риштаи борони гиреҳ аз кори мисатон во кунад

رشته باران گره از کار مستان وا کند

Дар фазои ломакон аз ғунча хусбон буд дил

در فضای لامکان از غنچه خسبان بود دل

Болу пар чун дар сипеҳри танги майдон во кунад ?

بال و پر چون در سپهر تنگ میدان وا کند؟

наметавонад серума дар кори сухан санҷон кунад

می تواند سرمه در کار سخن سنجان کند

Ҳар ки соиби боли шӯҳрат дар сафоҳон во кунад

هر که صائب بال شهرت در صفاهان وا کند