Ишқи хуши савдои каф бемағзро анбар кунад

عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کند

Оҳро райҳон , сиришки талхро гавҳар кунад

آه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند

Хор дар пероҳанаш май резад аз захми забон

خار در پیراهنش می ریزد از زخم زبان

Ишқ ҳар касро ки мехоҳад забон овар кунад

عشق هر کس را که می خواهد زبان آور کند

Шуд дили Афшории фузун аз ҳалқаи гаштани зулф ро

شد دل افشاری فزون از حلقه گشتن زلف را

Домро бисёре равзани сияҳ дилтар кунад

دام را بسیاری روزن سیه دلتر کند

намекунад аз меҳрбонии шери модарро зиёд

می کند از مهربانی شیر مادر را زیاد

Тифли бдхў ҳар қадари хӯн дар дил модар кунад

طفل بدخو هر قدر خون در دل مادر کند

Дар раги ҷон ҳар киро чун риштаи печ ва тоб ҳаст

در رگ جان هر که را چون رشته پیچ و تاب هست

Бе кашокаши сари бурун аз равзан гавҳар кунад

بی کشاکش سر برون از روزن گوهر کند

Шабнам аз ҳиммат ба хуршеди баланд ахтар расед

شبنم از همت به خورشید بلند اختر رسید

Чун баланд афтод ҳиммати кори бол ва пар кунад

چون بلند افتاد همت کار بال و پر کند

То нагардад устихонами тўтё , он сангдил

تا نگردد استخوانم توتیا، آن سنگدل

Нест мумкини дарди сангини маро бовар кунад

نیست ممکن درد سنگین مرا باور کند

Дар дили сахти туро ҳам нест , варна оҳи ман

در دل سخت تو را هم نیست، ورنه آه من

Решаи муҳкам дар дили фӯлод чун ҷавҳар кунад

ریشه محکم در دل فولاد چون جوهر کند

Ранги ишқи тозае резади здлсўзӣ ба хок

رنگ عشق تازه ای ریزد زدلسوزی به خاک

Шамъ агар парвонаро як мушт хокистар кунад

شمع اگر پروانه را یک مشت خاکستر کند

Кӣ ғам ҳамроҳ дорад ҳар ки дар манзил расед ?

کی غم همراه دارد هر که در منزل رسید؟

Хизр чун сероб шуд кӣ ёд Искандар кунад ?

خضر چون سیراب شد کی یاد اسکندر کند؟

Устихонро кард соиб дар тани ман ҷӯии шер

استخوان را کرد صائب در تن من جوی شیر

Хӯни гарм ман намедонам чаҳ бо нашутур кунад

خون گرم من نمی دانم چه با نشتر کند