Рахнаи сайли ашки ман дар сад Искандар кунад

رخنه سیل اشک من در سد اسکندر کند

Хӯни гармами реша дар фӯлод чун ҷавҳар кунад

خون گرمم ریشه در فولاد چون جوهر کند

Меҳри хомӯшӣ чаҳ созад бо дили битоби ман ?

مهر خاموشی چه سازد با دل بیتاب من؟

Санги хороро шарори шӯхи ман миҷмар кунад

سنگ خارا را شرار شوخ من مجمر کند

Аз ҳадиси талх носеҳ шуд гаронтар хоби ман

از حدیث تلخ ناصح شد گرانتر خواب من

Бодбонро киштии пурбори ман лангар кунад

بادبان را کشتی پربار من لنگر کند

Ҳосили тани парварии ғайр аз гудоз рӯҳ нест

حاصل تن پروری غیر از گداز روح نیست

Чарбии паҳлавии гавҳари риштаро лоғар кунад

چربی پهلوی گوهر رشته را لاغر کند

Мубталои шаш ҷиҳатро чораи ҷуз таслим нест

مبتلای شش جهت را چاره جز تسلیم نیست

Рахнаи зӯри нақш ҳайҳотаст дар шшдр кунад

رخنه زور نقش هیهات است در ششدر کند

Сина чун беорзӯ шуд равза ҷинат шавад

سینه چون بی آرزو شد روضه جنت شود

Дил чу гардад об , кори чашма кавсар кунад

دل چو گردد آب، کار چشمه کوثر کند

Ноқисонро халқ хуш созад зи арбоби камол

ناقصان را خلق خوش سازد ز ارباب کمال

Дар назарҳо айби хомиро ҳунар анбар кунад

در نظرها عیب خامی را هنر عنبر کند

Орзӯии об ҳайвонаш шавад сӯрат пазир

آرزوی آب حیوانش شود صورت پذیر

Рӯй дар ойӣнаи зонугар Искандар кунад

روی در آیینه زانو گر اسکندر کند

Ҳирси соиб талх дорад зиндагониро ба мӯр

حرص صائب تلخ دارد زندگانی را به مور

Варна эксири қаноати хокро шукр кунад

ورنه اکسیر قناعت خاک را شکر کند