Чун ба ёди ошёни мурғами сафирӣ сар кунад

چون به یاد آشیان مرغم صفیری سر کند

Донаро созад сапанду домро миҷмар кунад

دانه را سازد سپند و دام را مجمر کند

Нолаи ман ин чунин паст аз фазоӣ олам аст

ناله من این چنین پست از فضای عالم است

Шуълаам забти нафас аз танагӣ миҷмар кунад

شعله ام ضبط نفس از تنگی مجمر کند

Ҳар рагам чун барқ май тобади зи зери абри ҷисм

هر رگم چون برق می تابد ز زیر ابر جسم

Хӯни гарм ман намедонам чаҳ бо нашутур кунад

خون گرم من نمی دانم چه با نشتر کند

Номаи аъмол чун барги хазони резад ба хок

نامه اعمال چون برگ خزان ریزد به خاک

Оҳи сардамгаргузорӣ бар саф маҳшар кунад

آه سردم گر گذاری بر صف محشر کند

Қатрае ашк мурувват нест дар чашми саҳоб

قطره ای اشک مروت نیست در چشم سحاب

Донаи умеди мо аз хок чун сар бар кунад ?

دانه امید ما از خاک چون سر بر کند؟

Субҳ аз рӯйиш диҳад хуршеди тобони чашми об

صبح از رویش دهد خورشید تابان چشم آب

Чун гул аз шабнами дили шаб ҳар ки чашмӣ тар кунад

چون گل از شبنم دل شب هر که چشمی تر کند

Хишти хами сари калла бо хуршед тобон ме занад

خشت خم سر کله با خورشید تابان می زند

Партави ин май даҳони шишаро ховар кунад

پرتو این می دهان شیشه را خاور کند

Рӯзгор ғунча хусбӣ хуш каз истиғнои фақр

روزگار غنچه خسبی خوش کز استغنای فقر

Ҳамчуи анқои бӯрёии худ збол ва пар кунад

همچو عنقا بوریای خود زبال و پر کند

Гар кунад теғи нигоҳи хеш бар мӯи имтиҳон

گر کند تیغ نگاه خویش بر مو امتحان

Содаи рӯи ойӣнаро аз турра ҷавҳар кунад

ساده رو آیینه را از طره جوهر کند

Рози дил гоҳе ба хомӯшӣ ниҳон монад ки мум

راز دل گاهی به خاموشی نهان ماند که موم

Пардаи дории пеши чашми равзан миҷмар кунад

پرده داری پیش چشم روزن مجمر کند

Гарна соиби доғдор аз рафтан парвона аст

گرنه صائب داغدار از رفتن پروانه است

Шамъи хокистар чаро дар анҷуман бар сар кунад ?

شمع خاکستر چرا در انجمن بر سر کند؟