Ҳар ки қатъи роҳи матлаб дар рикоб дил кунад

هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کند

ҲФтхўони чархро чун оҳи як манзил кунад

هفتخوان چرخ را چون آه یک منزل کند

Хок дар дасташ буд , чун бод , ҳангоми раҳил

خاک در دستش بود، چون باد، هنگام رحیل

Ҳар ки авқоти гиромии сарфи об ва гул кунад

هر که اوقات گرامی صرف آب و گل کند

Ҳар ки медонад ба саъии ин роҳро натавон бурид

هر که می داند به سعی این راه را نتوان برید

Хоб дар ҳар ҷо ки сангинӣ кунад манзил кунад

خواب در هر جا که سنگینی کند منزل کند

Аз миёни ҳирс ҳайҳот аст бигушоед камар

از میان حرص هیهات است بگشاید کمر

Мӯр агар аз хӯшаи чинии хирманӣ ҳосил кунад

مور اگر از خوشه چینی خرمنی حاصل کند

Аз ҷавоби талх дар мизон ҳиммат камтараст

از جواب تلخ در میزان همت کمترست

Баҳрро манъам агар дар доман соил кунад

بحر را منعم اگر در دامن سایل کند

Офати сарсабзӣ аз мӯру малахи аФзўнтрст

آفت سرسبزی از مور و ملخ افزونترست

Донаи мо хоби осоиши магар дар гул кунад

دانه ما خواب آسایش مگر در گل کند

Худнамое дар миёни баҳр кардан мушкил аст

خودنمایی در میان بحر کردن مشکل است

Мавҷ азон соиби талоши суҳбат соҳил кунад

موج ازان صائب تلاش صحبت ساحل کند