Осмон аз барқи оҳами дасту поро гум кунад

آسمان از برق آهم دست و پا را گم کند

Шӯри ашки ман намак дар дида анҷум кунад

شور اشک من نمک در دیده انجم کند

Аз биҳишт ҷовдон оварад одамро бурун

از بهشت جاودان آورد آدم را برون

То чаҳ бо авлоди одам хӯрдан гандум кунад

تا چه با اولاد آدم خوردن گندم کند

Ҳар киро паҳлавӣ чарбӣ ҳаст аз хон насиб

هر که را پهلوی چربی هست از خوان نصیب

Аз мурувват нест паҳлуи холӣ аз мардум кунад

از مروت نیست پهلو خالی از مردم کند

Зиндагиро талх созад пухтагӣ бар комилон

زندگی را تلخ سازد پختگی بر کاملان

Бода то норас буд ҷӯши тараб дар хам кунад

باده تا نارس بود جوش طرب در خم کند

Неку бади яксон буд пеши сипеҳри сангдил

نیک و بد یکسان بود پیش سپهر سنگدل

Нест мумкини Асияи фарқи ҷӯ аз гандум кунад

نیست ممکن آسیا فرق جو از گندم کند

Пардаи номӯси худро май дард беш аз касон

پرده ناموس خود را می درد بیش از کسان

Кӯтаҳи андешӣ ки чун ақраби илм аз дам кунад

کوته اندیشی که چون عقرب علم از دم کند

наметавонад чини зи абрӯии бахилон давр кард

می تواند چین ز ابروی بخیلان دور کرد

Ҳар ки бо дандони гиреҳи боз аз дам каждум кунад

هر که با دندان گره باز از دم کژدم کند

Аз сироти алмстқими шаръи по берун манеҳ

از صراط المستقیم شرع پا بیرون منه

Чун гусаст аз риштаи сӯзани зуди худро гум кунад

چون گسست از رشته سوزن زود خود را گم کند

Нест соиби матлаб ҳар кас ки шӯҳрат аз сулӯк

نیست صائب مطلب هر کس که شهرت از سلوک

Дар замини нарм чун реги равони пай гум кунад

در زمین نرم چون ریگ روان پی گم کند