Суҳбати равшани замирони ҷисмҳоро ҷон кунад

صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کند

Кӯҳро барқи таҷаллии оташин ҷавлон кунад

کوه را برق تجلی آتشین جولان کند

Ҳайрати равшандилонро Нақшбанд дигараст

حیرت روشندلان را نقشبند دیگرست

Нақш ҳайҳотаст ин ойӣнаро ҳайрон кунад

نقش هیهات است این آیینه را حیران کند

Файзи мардон дар замони бихўдии аФзўнтрст

فیض مردان در زمان بیخودی افزونترست

Теғ чун гардид урёни бештар тӯфон кунад

تیغ چون گردید عریان بیشتر طوفان کند

намешавад хори маломати шҳпри парвоз ӯ

می شود خار ملامت شهپر پرواز او

Гирдбодиро ки шӯри ишқи сар гардон кунад

گردبادی را که شور عشق سر گردان کند

Ишқи сайл гавҳар розаст дар ҳар ҷо ки ҳаст

عشق سیل گوهر رازست در هر جا که هست

Шамъ натавонист ашки хешро пинҳон кунад

شمع نتوانست اشک خویش را پنهان کند

Чун занад ҷӯши зибардастии муҳӣти ашки ман

چون زند جوش زبردستی محیط اشک من

Панҷаи хуршедро сарпанҷа марҷон кунад

پنجه خورشید را سرپنجه مرجان کند

Домани шодӣ чу ғам осон намеояд ба даст

دامن شادی چو غم آسان نمی آید به دست

Пистаро дил мешавад хӯни толбӣ хандон кунад

پسته را دل می شود خون تالبی خندان کند

Барнатобад қаҳрамони ишқи истиғнои ҳасан

برنتابد قهرمان عشق استغنای حسن

Моҳи канъонро ба ҷурми ноз дар зиндон кунад

ماه کنعان را به جرم ناز در زندان کند

Боди дастонро ба эҳсон дастгирӣ кун ки баҳр

باد دستان را به احسان دستگیری کن که بحر

Дар сахои абр бо рӯй замин эҳсон кунад

در سخای ابر با روی زمین احسان کند

Ғайрати парвона чун соиб бар ояд аз либос

غیرت پروانه چون صائب بر آید از لباس

Шамъро аз ҷомаи фонӯс дар зиндон кунад

شمع را از جامه فانوس در زندان کند