Зулфи мишкӣнат ки хӯн дар соғар имон кунад

زلف مشکینت که خون در ساغر ایمان کند

Шонаро дар як саросари панҷа марҷон кунад

شانه را در یک سراسر پنجه مرجان کند

Ҳамчуи наргиси дидаи хуршеди ъолмтоб ро

همچو نرگس دیده خورشید عالمتاب را

Партави он рӯй ъолмсўз бемижгон кунад

پرتو آن روی عالمسوز بی مژگان کند

Чеҳраи роз ниҳон пайдост аз симои ман

چهره راز نهان پیداست از سیمای من

Муҳраи гулро муҳаббати гавҳар рахшон кунад

مهره گل را محبت گوهر رخشان کند

То қиёмати чашми натавонад фикандани пеши по

تا قیامت چشم نتواند فکندن پیش پا

Ҳар киро назораи болой ӯ ҳайрон кунад

هر که را نظاره بالای او حیران کند

Чашми умеди ҷаҳонӣ май пурд чун офтоб

چشم امید جهانی می پرد چون آفتاب

То киро қисмат ба хон васл ӯ меҳмон кунад

تا که را قسمت به خوان وصل او مهمان کند

Хокро майдони фикри даври гирд ишқ нест

خاک را میدان فکر دور گرد عشق نیست

Гирдбоди мо магар дар хештан ҷавлон кунад

گردباد ما مگر در خویشتن جولان کند

Марди хӯн хӯрдан нае , ҳамкоса гардун машав

مرد خون خوردن نه ای، همکاسه گردون مشو

Луқмаи ин суфраи кори санг бо дандон кунад

لقمه این سفره کار سنگ با دندان کند

Гирдбод аз дашт берун рафт то қад рост кард

گردباد از دشت بیرون رفت تا قد راست کرد

Кист ҷавлонӣ ба коми дили дарин майдон кунад ?

کیست جولانی به کام دل درین میدان کند؟

Хок агар моро буруни афканди ҷой таън нест

خاک اگر ما را برون افکند جای طعن نیست

Ин танури хоми токии ҳифзи ин тӯфон кунад ?

این تنور خام تاکی حفظ این طوفان کند؟

Бештар аз гардиши афлок май ноланди халқ

بیشتر از گردش افلاک می نالند خلق

Ҷунбиши гаҳвораи ӣнҷои Тифлро гирён кунад

جنبش گهواره اینجا طفل را گریان کند

Мӯри натавонад ба гардиш дар ниёами хоки гашт

مور نتواند به گردش در نیام خاک گشت

Ҳар ки аз ҷавҳар дар ӣнҷои теғро урён кунад

هر که از جوهر در اینجا تیغ را عریان کند

наметавонад кард бо мо меҳрбони ағёр ро

می تواند کرد با ما مهربان اغیار را

Он ки лутфаши оташи намрудро бустон кунад

آن که لطفش آتش نمرود را بستان کند

Сӯзани исои бипушади чашм аз назора аш

سوزن عیسی بپوشد چشم از نظاره اش

Ҳар киро мижгони хубони рахна дар имон кунад

هر که را مژگان خوبان رخنه در ایمان کند

Ин ҷавоби он ғазали соиб ки мулло гуфта аст

این جواب آن غزل صائب که ملا گفته است

Инак он рӯе ки меҳру моҳро рахшон кунад

اینک آن رویی که مهر و ماه را رخشان کند