Нолаи оташи Аннанами рахна дар гардун кунад

ناله آتش عنانم رخنه در گردون کند

Гиряи по дар рикобами шаҳрро ҳомӯн кунад

گریه پا در رکابم شهر را هامون کند

Домани фикри баланд осон намеояд ба даст

دامن فکر بلند آسان نمی آید به دست

Сарв май печад ба худ то мисраӣ мавзун кунад

سرو می پیچد به خود تا مصرعی موزون کند

Дасти Лайлиро ғурур ҳасан дорад дар нигор

دست لیلی را غرور حسن دارد در نگار

Панҷаи шерони магари дилҷӯе маҷнӯн кунад

پنجه شیران مگر دلجویی مجنون کند

Пои мо аз хори саҳрои ҷунунро сода кард

پای ما از خار صحرای جنون را ساده کرد

Вой бар дастӣ ки хор аз пои мо берун кунад

وای بر دستی که خار از پای ما بیرون کند

Кор бо ъамомау даври шикам афтода аст

کار با عمامه و دور شکم افتاده است

Хами дарин маҳфили бузургӣҳо ба афлотӯн кунад

خم درین محفل بزرگیها به افلاطون کند

Ризқи мо лаби бастагонро беталаб хоҳад расонад

رزق ما لب بستگان را بی طلب خواهد رساند

Он ки хок безабонро туъма аз қорун кунад

آن که خاک بی زبان را طعمه از قارون کند

Сафҳаро ҷайбу бағали ганҷина гавҳар шавад

صفحه را جیب و بغل گنجینه گوهر شود

Хомаи соиб чу даст аз остин берун кунад

خامه صائب چو دست از آستین بیرون کند