Гар назарбозӣ ба бол худ кунад тоўси мо

گر نظربازی به بال خود کند طاوس ما

Ҷӯяд аз баҳри раҳои равзании маҳбӯси мо

جوید از بهر رهایی روزنی محبوس ما

Ғурбати мо дардмандон , пила озодагӣ аст

غربت ما دردمندان، پله آزادگی است

Нест ҷузи дому қафаси ҷой дигар мأнўси мо

نیست جز دام و قفس جای دگر مأنوس ما

Панҷа бо зӯри ҷунун кардан на кор ҳар кас аст

پنجه با زور جنون کردن نه کار هر کس است

Санг меларзад ба худ аз шишаи номӯси мо

سنگ می لرزد به خود از شیشه ناموس ما

Дасти худро чун садаф бар рӯй ҳам нагузоштем

دست خود را چون صدف بر روی هم نگذاشتیم

То нашуд ганҷинаи гавҳари кафи афсӯси мо

تا نشد گنجینه گوهر کف افسوس ما

Гарчи ёр аз ҳоли мо ҳаргиз намегирад хабар

گرچه یار از حال ما هرگز نمی‌گیرد خبر

Хилвати ойӣна холӣ нест аз ҷосуси мо

خلوت آیینه خالی نیست از جاسوس ما

Тоза гардад дар дили пуршӯри мо доғи куҳан

تازه گردد در دل پرشور ما داغ کهن

намешавад равшани чароғи кушта дар фонӯси мо

می شود روشن چراغ کشته در فانوس ما