Бо хаёли дӯст ҳар каси маҷлис ороӣ кунад

با خیال دوست هر کس مجلس آرایی کند

Гарчи бо маъшӯқ бошад ёд танҳоӣ кунад

گرچه با معشوق باشد یاد تنهایی کند

Таҳтаи машқ ҳаводис мешавад ҳар пора аш

تخته مشق حوادث می شود هر پاره اش

Киштии онро ки шӯри ишқ дарёӣ кунад

کشتی آن را که شور عشق دریایی کند

Пунбаи доғаш буд нофи ғизолони хутан

پنبه داغش بود ناف غزالان ختن

Ҳар киро занҷири зулфи ёр савдое кунад

هر که را زنجیر زلف یار سودایی کند

Рқът алҳбиб кулем аллоҳ бо мардум накард

رقعت الحبیب کلیم الله با مردم نکرد

Ончии рухсори ту бо чашм тамошое кунад

آنچه رخسار تو با چشم تماشایی کند

Шиша холӣ намегардад нафасро санги роҳ

شیشه خالی نمی گردد نفس را سنگ راه

Нолаи ман то чаҳ бо гардун миное кунад

ناله من تا چه با گردون مینایی کند

Қиблаи заррот олам мешавад чун офтоб

قبله ذرات عالم می شود چون آفتاب

Пеши хоки тира ҳар каси ҷабҳа Фрсоиӣ кунад

پیش خاک تیره هر کس جبهه فرسایی کند

Хокро таҳи ҷуръааш чун тавр дар рақс оварад

خاک را ته جرعه اش چون طور در رقص آورد

Ишқи дарёи дил чу азми бода паймое кунад

عشق دریا دل چو عزم باده پیمایی کند

намешавад аз санги Тифлони устихонами тўтё

می شود از سنگ طفلان استخوانم توتیا

То дили девонаи ман ху ба расвоӣ кунад

تا دل دیوانه من خو به رسوایی کند

намегузорад доғи маҳрӯмӣ ба дили ойӣна ро

می گذارد داغ محرومی به دل آیینه را

Сайри ҳасани худгар аз чашм тамошое кунад

سیر حسن خود گر از چشم تماشایی کند

Ишқ бар ҳам мезанад ҳангомаи тадбири ақл

عشق بر هم می زند هنگامه تدبیر عقل

Пеши сарсар , пашша чун азми саф ороӣ кунад ?

پیش صرصر، پشه چون عزم صف آرایی کند؟

Қамарён аз шҳпри худ арра бар поиш ниҳанд

قمریان از شهپر خود اره بر پایش نهند

Сарв агар пеши қадаши изҳор раъное кунад

سرو اگر پیش قدش اظهار رعنایی کند

Андалебони хурдаи гулро бар оташ афкананд

عندلیبان خرده گل را بر آتش افکنند

Калаки соиб ҳар куҷои ҳангома ороӣ кунад

کلک صائب هر کجا هنگامه آرایی کند