Сайри чашмии хок дар чашм саховат ме кунад

سیر چشمی خاک در چشم سخاوت می کند

Мӯри ин водии сулаймонро зиёфат ме кунад

مور این وادی سلیمان را ضیافت می کند

эй дили бидрд , чандини дардро соҳиб машав

ای دل بیدرد، چندین درد را صاحب مشو

Лолаи доғи хешро бар сина қисмат ме кунад

لاله داغ خویش را بر سینه قسمت می کند

Дар гулистонӣ ки ҷавлонгоҳи сарв ҳиммат аст

در گلستانی که جولانگاه سرو همت است

Шабнамии тасхири хуршед қиёмат ме кунад

شبنمی تسخیر خورشید قیامت می کند

Нестии тоўс , дар қайд худороӣ мабош

نیستی طاوس، در قید خودآرایی مباش

Каъба бо як ҷома дар солӣ қаноат ме кунад

کعبه با یک جامه در سالی قناعت می کند

Шеваи аҳл муҳаббат нест дил бардоштан

شیوه اهل محبت نیست دل برداشتن

Дар фалохани санги мо қасд иқомат ме кунад

در فلاخن سنگ ما قصد اقامت می کند

Соиб аз қайди таъаллуқи фарди шӯ осӯда бош

صائب از قید تعلق فرد شو آسوده باش

Боғ чун бебарг шуд хоб фароғат ме кунад

باغ چون بی برگ شد خواب فراغت می کند