Масти нози ман зи соғар то лабӣ тар ме кунад

مست ناز من ز ساغر تا لبی تر می‌کند

Аз лаб мегаван ду чандон май ба соғар ме кунад

از لب میگون دو چندان می به ساغر می‌کند

Булбул аз афғони рангин сурх дорад рӯй боғ

بلبل از افغان رنگین سرخ دارد روی باغ

Бӯстони пирои даҳони ғунчаи пар зар ме кунад

بوستان‌پیرا دهان غنچه پر زر می‌کند

Субҳ перӣ кард хоби ғифлати моро гарон

صبح پیری کرد خواب غفلت ما را گران

Бодбон бар киштии мо кор лангар ме кунад

بادبان بر کشتی ما کار لنگر می‌کند

Об равшан мекунад зоҳири замири хок ро

آب روشن می‌کند ظاهر ضمیر خاک را

Нағма дар дил ҳарчӣ мебошад мусаввир ме кунад

نغمه در دل هرچه می‌باشد مصور می‌کند

Рӯй гардони зоҳид аз дунё барои шӯҳрат аст

روی گردان زاهد از دنیا برای شهرت است

Сикка аз баҳри равоеи пушт бар зар ме кунад

سکه از بهر روایی پشت بر زر می‌کند

Аз талоши поя рифъат шавад дайни поймол

از تلاش پایه رفعت شود دین پایمال

Пушт бар миҳроби воъизи баҳр минбар ме кунад

پشت بر محراب واعظ بهر منبر می‌کند

Бас ки афтодааст гирои ҳарфи шавқомез ман

بس که افتاده است گیرا حرف شوق‌آمیز من

Номаи ман кори шоҳин бо кабӯтар ме кунад

نامه من کار شاهین با کبوتر می‌کند

Хоби маргашро насозад бистари бегонаи талх

خواب مرگش را نسازد بستر بیگانه تلخ

Дар ҳаёти он дурбин каз хок бистар ме кунад

در حیات آن دوربین کز خاک بستر می‌کند

Даргузар аз куштани соиб ки сайди нотавон

درگذر از کشتن صائب که صید ناتوان

Теғро дандона аз паҳлавӣ лоғар ме кунад

تیغ را دندانه از پهلوی لاغر می‌کند