Шавқро оташи Аннани даврӣ манзил ме кунад
شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کند
Роҳравро манзили наздик коҳил ме кунад
راهرو را منزل نزدیک کاهل می‌کند
Ҳиммати пастӣ ки дар домони мо овехта аст
همت پستی که در دامان ما آویخته است
Киштии моро биёбони марг соҳил ме кунад
کشتی ما را بیابان مرگ ساحل می‌کند
Тани парастии ҳамчуи хӯни мурдаи банди даст ва пост
تن‌پرستی همچو خون مرده بند دست و پاست
Рақси фориғи болии ӣнҷои мурғ бсмл ме кунад
رقص فارغ‌بالی اینجا مرغ بسمل می‌کند
Орзӯии хом гирдолӯд дорад сина ро
آرزوی خام گردآلود دارد سینه را
Ҷӯш бе ҷои оби ин сарчашмаро гул ме кунад
جوش بی‌جا آب این سرچشمه را گل می‌کند
Аз дилам ҳар порае маҳваст дар ҳангома Эй
از دلم هر پاره‌ای محو است در هنگامه‌ای
Хори ин водӣ чаҳ бо домон маҳмил ме кунад
خار این وادی چه با دامان محمل می‌کند
намекунад некӣ ва дар оби равон май афканд
می‌کند نیکی و در آب روان می‌افکند
Ҳаркии нақди ҷони нисори теғ қотил ме кунад
هرکه نقد جان‌نثار تیغ قاتل می‌کند
Новаки тақдири не дар нохунат нашикаста аст
ناوک تقدیر نی در ناخنت نشکسته است
Ковуши мижгон чаҳ май доне чаҳ бо дил ме кунад
کاوش مژگان چه می‌دانی چه با دل می‌کند
Нотавонӣ дар тариқи шавқи санг роҳ нест
ناتوانی در طریق شوق سنگ راه نیست
Ҷода бо афтодагии қатъ манозил ме кунад
جاده با افتادگی قطع منازل می‌کند
Шира ҷон мекашад чарх аз вуҷӯди хокён
شیره جان می‌کشد چرخ از وجود خاکیان
Равған аз реги равони ин сифла ҳосил ме кунад
روغن از ریگ روان این سفله حاصل می‌کند
Изтироби дил ба ҷон меоварад ҷисми маро
اضطراب دل به جان می‌آورد جسم مرا
Ин сапанди шӯхи хӯн дар чашм маҳфил ме кунад
این سپند شوخ خون در چشم محفل می‌کند
Нотавонии бас ки печидааст бар аъзои ман
ناتوانی بس که پیچیده است بر اعضای من
Бар танами мавҷи ҳавои кор слосл ме кунад
بر تنم موج هوا کار سلاسل می‌کند
( хандаи дилро ба дасти ноумедии вогузор
(خنده دل را به دست ناامیدی واگذار
Кин гиреҳро нохуни тадбир мушкил мекунад )
کاین گره را ناخن تدبیر مشکل می‌کند)
Соиб аз хотир башу нақши умеду бим ро
صائب از خاطر بشو نقش امید و بیم را
Варна дилро ин рақамҳо зуд ботил ме кунад
ورنه دل را این رقم‌ها زود باطل می‌کند