Хасми ғолибро забуни сабр ва таҳаммул ме кунад

خصم غالب را زبون صبر و تحمل می‌کند

Аз тавозуъи сайлро мағлуби худ пул ме кунад

از تواضع سیل را مغلوب خود پل می‌کند

Аз тараҳҳуми ҳасани ҷавлон май намояд дар ниқоб

از ترحم حسن جولان می‌نماید در نقاب

Соқӣ аз бе зарфии мо об дар мл ме кунад

ساقی از بی‌ظرفی ما آب در مل می‌کند

Бо хўдороён ба сари бурдан ҷунун ме оварад

با خودآرایان به سر بردن جنون می‌آورد

Турраи дастори ӣнҷои ноз кокул ме кунад

طرّه دستار اینجا ناز کاکل می‌کند

Нест ҳасану ишқ агар икрнг бо ҳам , аз чаҳ рӯ

نیست حسن و عشق اگر یکرنگ با هم، از چه رو

Хандаи гули рахна дар минқор булбул мекунад ?

خنده گل رخنه در منقار بلبل می‌کند؟

Рутбаи афтодагӣ аз кимиёи болотрст

رتبه افتادگی از کیمیا بالاترست

Қатраи ночизро гавҳар таназзул ме кунад

قطره ناچیز را گوهر تنزل می‌کند

Хурдае чун ғунчаи ҳаркасро ки бошад дар гиреҳ

خرده‌ای چون غنچه هرکس را که باشد در گره

Зери чандини парда аз рухсор ӯ гул ме кунад

زیر چندین پرده از رخسار او گل می‌کند

намехӯрд ризқи ҳалол , он кас ки дар малики вуҷӯд

می‌خورد رزق حلال، آن کس که در ملک وجود

Касби худро парда рӯй таваккул ме кунад

کسب خود را پرده روی توکل می‌کند

Аз дили пурхӯн буд гуфтори дардолӯди ман

از دل پرخون بود گفتار دردآلود من

Дар бисоти шиша то меҳаст қул қул ме кунад

در بساط شیشه تا می هست قل‌قل می‌کند

Қомати хам беш месозад шитоби умр ро

قامت خم بیش می‌سازد شتاب عمر را

Сайлро по дар рикоби суръати ин пул ме кунад

سیل را پا در رکاب سرعت این پل می‌کند

Ҳасани соиб ром мегардад зи истиғнои ишқ

حسن صائب رام می‌گردد ز استغنای عشق

Чораи ин сайди ваҳширо тағофул ме кунад

چاره این صید وحشی را تغافل می‌کند