Гар ба зоҳири ҳасан майл орамидан ме кунад

گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کند

Рост чун оҳӯи нафаси баҳр рамидан ме кунад

راست چون آهو نفس بهر رمیدن می کند

Гар чаман пиро кунад манъ тамошое баҷост

گر چمن پیرا کند منع تماشایی بجاست

Дар гулистонӣ ки дидани кор чидан ме кунад

در گلستانی که دیدن کار چیدن می کند

Чашм азон себи зқн дар пардаи шарми оби даҳ

چشم ازان سیب ذقن در پرده شرم آب ده

Каз нигоҳи гарм , андоз чакидан ме кунад

کز نگاه گرم، انداز چکیدن می کند

ЗонФъоли қомат ӯ сарв бо он саркашӣ

زانفعال قامت او سرو با آن سرکشی

Бар замин аз сояи машқ хат кашӣдан ме кунад

بر زمین از سایه مشق خط کشیدن می کند

Гарчи сддл ҳаст чун тасбеҳ дар ҳар ришта аш

گرچه صددل هست چون تسبیح در هر رشته اش

Дил ба зулфаши ҷои худ боз аз тапидан ме кунад

دل به زلفش جای خود باز از تپیدن می کند

Аз макидан тишнагиро кам агар созад ақиқ

از مکیدن تشنگی را کم اگر سازد عقیق

Ташнаро сероби лаъл ӯ ба дидан ме кунад

تشنه را سیراب لعل او به دیدن می کند

Дар куҳансолӣ надорад бади гуҳари даст аз ситам

در کهنسالی ندارد بد گهر دست از ستم

Тарки хунрезии куҷои теғ аз хмидн мекунад ?

ترک خونریزی کجا تیغ از خمیدن می کند؟

Шиква аз қисмат надорад ҷузи пушаймонии самар

شکوه از قسمت ندارد جز پشیمانی ثمر

Шерро хӯни Тифл аз пистон гузидан ме кунад

شیر را خون طفل از پستان گزیدن می کند

Зоҳиди хушкӣ ки май лофади зи таъсири нафас

زاهد خشکی که می لافد ز تأثیر نفس

Теғ чубинӣаст таҳдид баридан ме кунад

تیغ چوبینی است تهدید بریدن می کند

Ҳаст дар мизони бениш ҳар сабки мағзии гарон

هست در میزان بینش هر سبک مغزی گران

Барги коҳии чашмро манъ аз паридан ме кунад

برگ کاهی چشم را منع از پریدن می کند

Аз таъаммул мешавад гуфтори соиб бе гиреҳ

از تأمل می شود گفتار صائب بی گره

Бодаи нософро софӣ чакидан ме кунад

باده ناصاف را صافی چکیدن می کند