Гар намак дар бодаи он кони малоҳати афканд
گر نمک در باده آن کان ملاحت افکند
Дар миёни микшони шӯри қиёмати афканд
در میان میکشان شور قیامت افکند
Чун ба сайр моҳтоб ояд маи шабгарди ман
چون به سیر ماهتاب آید مه شبگرد من
Моҳро аз ҳола дар гирдоби ҳайрати афканд
ماه را از هاله در گرداب حیرت افکند
Устихон дар пайкараши субҳ саодат ме шавад
استخوان در پیکرش صبح سعادت می شود
Соя бар ҳар кас эй мо ба давлати афканд
سایه بر هر کس همای ما به دولت افکند
То тавон дар кунҷи азлат бо сар озода зист
تا توان در کنج عزلت با سر آزاده زیست
Хешро оқил чаро дар доми суҳбати афканд ?
خویش را عاقل چرا در دام صحبت افکند؟
намекунад нози ду болои баъди азин бар қамарён
می کند ناز دو بالا بعد ازین بر قمریان
Даст агар бар дӯши сарви он сарви қомати афканд
دست اگر بر دوش سرو آن سرو قامت افکند
Ҳаст аз дунёи назар бастани назари вокрднш
هست از دنیا نظر بستن نظر واکردنش
Ҳар ки бар дунёи назар аз рӯй ибрати афканд
هر که بر دنیا نظر از روی عبرت افکند
Зери сақфи осмони соиб чу хӯнии зери теғ
زیر سقف آسمان صائب چو خونی زیر تیغ
Чашм бар ҳар кас ба умеди шафоати афканд
چشم بر هر کس به امید شفاعت افکند