Соя бар ҳар кас ки он сарви хиромони афканд

سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند

Раъша чун оби рӯонаш бар раги ҷони афканд

رعشه چون آب روانش بر رگ جان افکند

Ишқи болои даст ҳар касро ки баргирад зхок

عشق بالا دست هر کس را که برگیرد زخاک

Осмонро бар замин чун сояи осони афканд

آسمان را بر زمین چون سایه آسان افکند

Пардаи номӯси натавонади ҳариф ишқ шуд

پرده ناموس نتواند حریف عشق شد

Бодбон чун парда бар рухсори тӯфони афканд ?

بادبان چون پرده بر رخسار طوفان افکند؟

Аз гулӯии худ баридани вақти ҳоҷат ҳиммат аст

از گلوی خود بریدن وقت حاجت همت است

Варна ҳар каси гоҳи сирии пеши саги нони афканд

ورنه هر کس گاه سیری پیش سگ نان افکند

Ҳар киро шарми карам дар зери домони пурвирд

هر که را شرم کرم در زیر دامان پرورد

Дар дили шаби соилонро зар ба домони афканд

در دل شب سایلان را زر به دامان افکند

Ҳар ки ӣнҷо ҷамъ созад хешро , фардои ҳашар

هر که اینجا جمع سازد خویش را، فردای حشر

Хешро чун қатра дар дарёии ғуфрони афканд

خویش را چون قطره در دریای غفران افکند

Раҳм кун бар нотавонон каз даҳони шикваи мӯр

رحم کن بر ناتوانان کز دهان شکوه مور

наметавонад рахна дар малики сулаймони афканд

می تواند رخنه در ملک سلیمان افکند

Бар заъифони раҳм кардан , раҳм бар худ кардан аст

بر ضعیفان رحم کردن، رحم بر خود کردن است

Вой бар ширӣ ки оташ дар Нитсаатон афканд

وای بر شیری که آتش در نیستان افکند

Ман чисони соиб нигаҳдорӣ кунам худро , ки Хизр

من چسان صائب نگهداری کنم خود را، که خضر

Хешро дониста дар чоҳи занхдони афканд

خویش را دانسته در چاه زنخدان افکند