Қуръау тасбеҳро муҳаррам надонад ҳоли мо

قرعه و تسبیح را محرم نداند حال ما

Ҳаст бар сӣ пораи дилҳо мадори фоли мо

هست بر سی پاره دل ها مدار فال ما

Пушти мо бар хоксорӣ , рӯй мо дар бе касе

پشت ما بر خاکساری، روی ما در بی کسی

Вой бар он кас ки афтодааст дар дунболи мо

وای بر آن کس که افتاده است در دنبال ما

Гирдбодиро ки май бинии дарин домони дашт

گردبادی را که می بینی درین دامان دشت

Рӯҳ маҷнӯн аст меояд ба истиқболи мо

روح مجنون است می آید به استقبال ما

Мо зи хотири орзӯии оби ҳайвон шаста ем

ما ز خاطر آرزوی آب حیوان شسته ایم

Занг зулмат нест бар ойӣнаи иқболи мо

زنگ ظلمت نیست بر آیینه اقبال ما

Ҳаргиз аз сайди магаси ҳам доми худ рангин надид

هرگز از صید مگس هم دام خود رنگین ندید

Кам зи тори анкабутони риштаи омоли мо

کم ز تار عنکبوتان رشته آمال ما

Содаи лавҳоне ки дар маъмура май ҷӯянди ганҷ

ساده لوحانی که در معموره می جویند گنج

Ғофиланд аз сояи ҷғди ҳумоюни фоли мо

غافلند از سایه جغد همایون فال ما

Ҷабҳа Эй дорем аз ойӣнаи дили соф тар

جبهه ای داریم از آیینه دل صاف تر

наме тавон аз як назар дарёфтани аҳволи мо

می توان از یک نظر دریافتن احوال ما

Мо кушоди кори худ дар содаи лавҳӣ дида ем

ما گشاد کار خود در ساده لوحی دیده ایم

Нақши кори чнгл шоҳин кунад бо боли мо

نقش کار چنگل شاهین کند با بال ما

Ҳар либосиро ки чашмӣ нест дар пай , хўштрст

هر لباسی را که چشمی نیست در پی، خوشترست

Талх дорад хоби махмалро қабои шоли мо

تلخ دارد خواب مخمل را قبای شال ما

Гӯши ин сангини дилонро парда инсоф нест

گوش این سنگین دلان را پرده انصاف نیست

Варна кам аз ҳол мардум нест қилу қоли мо

ورنه کم از حال مردم نیست قیل و قال ما

Ҳар ҳубобӣ дар либос каъба гардад ҷилва гар

هر حبابی در لباس کعبه گردد جلوه گر

Баҳри раҳмат гар бишӯяд номаи аъмоли мо

بحر رحمت گر بشوید نامه اعمال ما

Мо ки аз оҳи надомати хирман худ сӯхтем

ما که از آه ندامت خرمن خود سوختیم

Нест соиби ҳеҷ ғамгар бишиканади ғарболи мо

نیست صائب هیچ غم گر بشکند غربال ما