Барқ мо нагузошт дӯд аз хор ва хас гардад баланд

برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلند

Пеши мо чун нолаи аҳл ҳавас гардад баланд ?

پیش ما چون ناله اهل هوس گردد بلند؟

То зи дарёи сар бурун оварад фонӣ шуд ҳубоб

تا ز دریا سر برون آورد فانی شد حباب

Зуд май резади банноӣ каз нафас гардад баланд

زود می ریزد بنایی کز نفس گردد بلند

Сабр чун дандон навмидӣ гузорад бар ҷигар

صبر چون دندان نومیدی گذارد بر جگر

Нолаи мазлӯм аз фарёдрас гардад баланд

ناله مظلوم از فریادرس گردد بلند

Изтироби дил ба асбоб гирифторӣ фузуд

اضطراب دل به اسباب گرفتاری فزود

Аз кашокаши сайди ваҳширо мирс гардад баланд

از کشاکش صید وحشی را مرس گردد بلند

Аз сари мастии суроҳеи гарданӣ афрохта аст

از سر مستی صراحی گردنی افراخته است

Оҳ агар дасти гаулӯгир асас гардад баланд !

آه اگر دست گلوگیر عسس گردد بلند!

намефитад чун миваҳои пухта дар икдм ба хок

می فتد چون میوه های پخته در یکدم به خاک

Ҳоиҳўиӣ каз шароб нимрс гардад баланд

هایهویی کز شراب نیمرس گردد بلند

Ончунон лабрези афғонам ки аз ҳар захми ман

آنچنان لبریز افغانم که از هر زخم من

Нола чун чоки гиребон ҷарас гардад баланд

ناله چون چاک گریبان جرس گردد بلند

Ҷазбаи булбул чу даст аз остин берун кунад

جذبه بلبل چو دست از آستین بیرون کند

Оташи гули соиб аз чӯб қафас гардад баланд

آتش گل صائب از چوب قفس گردد بلند