Ханда чун зон ғунча мастур мегардад баланд

خنده چون زان غنچه مستور می‌گردد بلند

Аз ҷигаргоҳи Бадахшон шӯр мегардад баланд

از جگرگاه بدخشان شور می‌گردد بلند

Дигаронро серумаи шаб гарчи меҳр хомшӣ аст

دیگران را سرمه شب گرچه مهر خامشی است

Нолаи мо дар шаб диҷўр мегардад баланд

ناله ما در شب دیجور می‌گردد بلند

Даври гардонро ба дарё раҳнамое ме кунад

دور گردان را به دریا رهنمایی می‌کند

Дасти мо гоҳе агар аз давр мегардад баланд

دست ما گاهی اگر از دور می‌گردد بلند

Баҳри ибрати мардуми озорони оламро бас аст

بهر عبرت مردم آزاران عالم را بس است

Оташӣ каз хона занбӯр мегардад баланд

آتشی کز خانه زنبور می‌گردد بلند

Ҳаст то ойӣнае равшани дарин ибрати саро

هست تا آیینه‌ای روشن درین عبرت سرا

Аз сари хоки Сикандар нур мегардад баланд

از سر خاک سکندر نور می‌گردد بلند

Ишқи шӯрангез дар ҳар ҷои намак пошӣ кунад

عشق شورانگیز در هر جا نمک پاشی کند

Аз дили сад пораи мо шӯр мегардад баланд

از دل صد پاره ما شور می‌گردد بلند

Ихтиёрӣ нест дар гуфтори ҳақи ҳаллоҷ ро

اختیاری نیست در گفتار حق حلاج را

Нолаи зини пушти камон безӯр мегардад баланд

ناله زین پشت کمان بی زور می‌گردد بلند

Косаи чубини гадоро нола афсӯс нест

کاسه چوبین گدا را نالهٔ افسوس نیست

Ин садо аз коса фағфур мегардад баланд

این صدا از کاسه فغفور می‌گردد بلند

Шуълаи овоз булбул мешавад соиб хамӯш

شعله آواز بلبل می‌شود صائب خموش

Нолаи могар ба ин дастур мегардад баланд

نالهٔ ما گر به این دستور می‌گردد بلند