Нури шамъи тавр кӣ гардад заҳри маҳфили баланд ?

نور شمع طور کی گردد زهر محفل بلند؟

Кӣ шавад ин шуълаи ҷонсӯз аз ҳар дили баланд ?

کی شود این شعله جانسوز از هر دل بلند؟

Даврии роҳи талаб аз ҳиммати кӯтоҳи мост

دوری راه طلب از همت کوتاه ماست

Чун буд шабгири кӯтаҳ , мешавад манзили баланд

چون بود شبگیر کوته، می شود منزل بلند

Донаи умеди мо чун сари буруни оради зхок ?

دانه امید ما چون سر برون آرد زخاک؟

Абр трдстӣ нашуд зини баҳр бе ҳосили баланд

ابر تردستی نشد زین بحر بی حاصل بلند

Мо забони шикваро бар икдгр печида ем

ما زبان شکوه را بر یکدگر پیچیده ایم

Аз раги мо хӯн ба сад нашутур шавад мушкили баланд

از رگ ما خون به صد نشتر شود مشکل بلند

Меҳр бар лаби зан ки дар хомӯшӣ ҷовид монад

مهر بر لب زن که در خاموشی جاوید ماند

Чун сапанди он кас ки карда овоз дар маҳфили баланд

چون سپند آن کس که کرده آواز در محفل بلند

Хизрро мо сабзаи ин бум ва бар пиндоштем

خضر را ما سبزه این بوم و بر پنداشتیم

Гирдбодӣ ҳам нашуд зини дашт бе ҳосили баланд

گردبادی هم نشد زین دشت بی حاصل بلند

Дар замони калаки соиби рафтаи рафта паст шуд

در زمان کلک صائب رفته رفته پست شد

Буд агар овозаи саҳар аз чаҳ Бобули баланд

بود اگر آوازه سحر از چه بابل بلند