Гӯшаи гирон дар саховат беназир оламанд

گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمند

Чун дуо бо дасти холӣ дастгир оламанд

چون دعا با دست خالی دستگیر عالمند

Бо камол бе ниёзии нози мардум май кашанд

با کمال بی نیازی ناز مردم می کشند

Бо ҳамаи фармондиҳии фармон пазир оламанд

با همه فرماندهی فرمان پذیر عالمند

Хусравон дар юзаи ҳиммат азишон ме кунанд

خسروان در یوزه همت ازیشان می کنند

Марҷаъи шоҳон бо тоҷ ва сарир оламанд

مرجع شاهان با تاج و سریر عالمند

Дар намад ҳар чанд пинҳон кардаанд ойӣна ро

در نمد هر چند پنهان کرده اند آیینه را

Аз сафои синаи огоҳ аз замир оламанд

از صفای سینه آگاه از ضمیر عالمند

Аз лаб хушканд савҳони дрштиҳои нафас

از لب خشکند سوهان درشتیهای نفس

Вази ду чашми хўнФшони абр мтир оламанд

وز دو چشم خونفشان ابر مطیر عالمند

намекунанд аз ҷони Форғболи сайри ломакон

می کنند از جان فارغبال سیر لامکان

Гарчи аз ҷисми гарони лангар асир оламанд

گرچه از جسم گران لنگر اسیر عالمند

Худфурӯширо ба бесармоягон бахшида анд

خودفروشی را به بی سرمایگان بخشیده اند

Фориғ аз раду қабул ва доругир оламанд

فارغ از رد و قبول و داروگیر عالمند

Кардаанд аз давлати дунё ба хоби амни сулҳ

کرده اند از دولت دنیا به خواب امن صلح

Бениёз аз эътибори зуд сайр оламанд

بی نیاز از اعتبار زود سیر عالمند

Ҳар ҳилолиро ба ҳиммат гарчи май созанди бадар

هر هلالی را به همت گرچه می سازند بدر

Дар гудози ҷисми худ бадар мунир оламанд

در گداز جسم خود بدر منیر عالمند

Дасташон ҳар чанд кӯтаҳтар буд аз остин

دستشان هر چند کوته تر بود از آستین

Дар кушоди кори мардум беназир оламанд

در گشاد کار مردم بی نظیر عالمند

Гарчи бекоранд пеши мардуми кӯтоҳи байн

گرچه بیکارند پیش مردم کوتاه بین

Пеши арбоби басират ногузир оламанд

پیش ارباب بصیرت ناگزیر عالمند

Соиб аз домони эшон дасти рағбат бар мадор

صائب از دامان ایشان دست رغبت بر مدار

Кин азизони вақти ҳоҷат дастгир оламанд

کاین عزیزان وقت حاجت دستگیر عالمند