Ҳар куҷо бошанд рангини Фитратон дар гулшананд

هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنند

Хуши хаёлон бо парӣ дар зер як пероҳананд

خوش خیالان با پری در زیر یک پیراهنند

Аз малики паҳлуи тиҳии созанд аз худ рафтагон

از ملک پهلو تهی سازند از خود رفتگان

Хўдпрстони рӯзу шаби маҳшур бо аҳрӣмананд

خودپرستان روز و شب محشور با اهریمنند

Ноқисон аз тундхуе дар гузори барқу бод

ناقصان از تندخویی در گذار برق و باد

Комилон аз чарби нармӣ дар ҳисор оҳананд

کاملان از چرب نرمی در حصار آهنند

Зулмат ободӣаст аз ношстаҳи рухсорони замин

ظلمت آبادی است از ناشسته رخساران زمین

Оташини рӯйони дарин зулмат чароғ равшананд

آتشین رویان درین ظلمت چراغ روشنند

То сар бе мағзи худро бўолФзўлони ҷаҳон

تا سر بی مغز خود را بوالفضولان جهان

Бар хат таслим нагузоранд , дар ҷон кандананд

بر خط تسلیم نگذارند، در جان کندنند

Гӯшаи гироне ки аз дунёи назар пӯшида анд

گوشه گیرانی که از دنیا نظر پوشیده اند

Май хулд дар пой ҳар каси нӯк хорӣ сӯзананд

می خلد در پای هر کس نوک خاری سوزنند

Оқибати ҷонҳои равшани маҳфил оро ме шаванд

عاقبت جانهای روشن محفل آرا می شوند

Гар ду рӯзӣ чун чароғ аз ҷисми зирдомннд

گر دو روزی چون چراغ از جسم زیردامنند

Оҷизонро дастгирӣ кун ки мӯрони заъиф

عاجزان را دستگیری کن که موران ضعیف

Ҳифзи хирманро знқши по дуоӣ ҷавшананд

حفظ خرمن را زنقش پا دعای جوشنند

Хона бар дуашон ки доранд аз таваккули пштбон

خانه بر دوشان که دارند از توکل پشتبان

Ҳар ду олам гар шавад зеру зибр дар мأмннд

هر دو عالم گر شود زیر و زبر در مأمنند

Пеши мардоне ки номӯси қаноат май кашанд

پیش مردانی که ناموس قناعت می کشند

Камтаранд аз зани гуруҳе каз тамаъ обистананд

کمترند از زن گروهی کز طمع آبستنند

Нили чашми захм афтодааст лозими ҳасан ро

نیل چشم زخم افتاده است لازم حسن را

Зини сабаби девонагони соиб муқӣм гулхананд

زین سبب دیوانگان صائب مقیم گلخنند