Хоми дастоне ки пушти по ба дунё ме зананд

خام دستانی که پشت پا به دنیا می‌زنند

Дар ҳақиқати дасти рад бар зод уқбо ме зананд

در حقیقت دستِ رد بر زاد عقبی می‌زنند

Бандагиро мекунанд аз хати озодии сҷл

بندگی را می‌کنند از خطّ آزادی سجل

Содаи лавҳоне ки ҳарфи тарк дунё ме зананд

ساده‌لوحانی که حرف ترک دنیا می‌زنند

Зуд хоҳад ташташони афтодан аз боми завол

زود خواهد طشتشان افتادن از بام زوال

Меҳри худ чун офтоби онҳо ки боло ме зананд

مهر خود چون آفتاب آن‌ها که بالا می‌زنند

Чораи ҷӯёнро ғами бечорагони бор дил аст

چاره‌جویان را غم بیچارگان بار دل است

Нотавонони такя бар дӯш масеҳо ме зананд

ناتوانان تکیه بر دوش مسیحا می‌زنند

Раҳнавардоне ки бурдоранд бор аз дӯши халқ

رهنوردانی که بردارند بار از دوش خلق

Сина чун киштӣ ба дарё бемуҳобо ме зананд

سینه چون کشتی به دریا بی‌محابا می‌زنند

намекунанд омодаи аввал дар ҷигари ҷои харош

می‌کنند آماده اول در جگر جای خراش

Дурбинони тешагар бар санг хоро ме зананд

دوربینان تیشه گر بر سنگ خارا می‌زنند

Ёфтанд аз завқи кори онҳо ки музди кори хеш

یافتند از ذوق کار آن‌ها که مزد کار خویش

Хандаҳо бар иҳтимом корфармо ме зананд

خنده‌ها بر اهتمامِ کارفرما می‌زنند

Дар гудози интизори рӯз маҳшар нестанд

در گداز انتظار روز محشر نیستند

Дили харошони сикка бар нақди худ ӣнҷо ме зананд

دل‌خراشان سکه بر نقد خود اینجا می‌زنند

Хона бар дуашон зи тўФи каъба бргрдидаҳ анд

خانه‌بر‌دوشان ز طوف کعبه برگردیده‌اند

Хаймаи худ то гронборон ба саҳро ме зананд

خیمهٔ خود تا گرانباران به صحرا می‌زنند

Аҳли ваҳдатро набошад ҷанг бо хасми бурун

اهل وحدت را نباشد جنگ با خصم برون

Аз шикасти хештан бар қалб аъдо ме зананд

از شکست خویشتن بر قلب اعدا می‌زنند

Ошиқон дар айни васл , аз беқарориҳои шавқ

عاشقان در عین وصل، از بی‌قراری‌های شوق

Печу тоби мавҷ дар оғӯш дарё ме зананд

پیچ و تاب موج در آغوش دریا می‌زنند

Дардмандони соиб аз погар буруни оранди хор

دردمندان صائب از پا گر برون آرند خار

Ғӯта дар хунобаи дили найза боло ме зананд

غوطه در خونابهٔ دل نیزه بالا می‌زنند