Бо даҳони талх , нокомӣ ки хурсандаш кунанд

با دهان تلخ، ناکامی که خرسندش کنند

Талхкомони коми ширин аз шукр хндш кунанд

تلخکامان کام شیرین از شکر خندش کنند

Ҳар ки печади ҳамчуи маҷнӯни гардан аз занҷири ишқ

هر که پیچد همچو مجنون گردن از زنجیر عشق

Оҳӯон дар домани саҳро нзрбндш кунанд

آهوان در دامن صحرا نظربندش کنند

Дар ҳарими ҳасан ҳар шамъӣ ки бархезад зхок

در حریم حسن هر شمعی که برخیزد زخاک

Аз пари парвонаи мо барг пайвандаш кунанд

از پر پروانه ما برگ پیوندش کنند

Бедил хурсанд дар фақру Гана ором нест

بی دل خرسند در فقر و غنا آرام نیست

Он замон осӯда гардад дил ки хурсандаш кунанд

آن زمان آسوده گردد دل که خرسندش کنند

Зон ба солики заҳри пимоинд аз ҷоми вуҷӯд

زان به سالک زهر پیمایند از جام وجود

То ба талхӣҳои мурдан орзӯмандаш кунанд

تا به تلخیهای مردن آرزومندش کنند

Ҳаст агар осоишӣ , чун сарв дар даст тиҳӣ аст

هست اگر آسایشی، چون سرو در دست تهی است

Вой бар нахлӣ ки мехоҳад барӯмандаш кунанд

وای بر نخلی که می خواهد برومندش کنند

Об дар равғани برارد аз дили оташи фиғон

آب در روغن برآرد از دل آتش فغان

Вой бар он кас ки бо ноҷинс дарбандаш кунанд

وای بر آن کس که با ناجنس دربندش کنند

Чун садаф ҳар кас ки шуд афтодагонро дастгир

چون صدف هر کس که شد افتادگان را دستگیر

Чун набошад дар миён , некӣ ба фарзандаш кунанд

چون نباشد در میان، نیکی به فرزندش کنند

Брнхизд , олами эҷодро ҳар кас ки дид

برنخیزد، عالم ایجاد را هر کس که دید

Аз шукри хоби фанои бедор ҳар чандаш кунанд

از شکر خواب فنا بیدار هر چندش کنند

Ҳар ки чун соиб шавад қонеъ ба дарду доғи ишқ

هر که چون صائب شود قانع به درد و داغ عشق

Бениёз аз лолаи домон алвандаш кунанд

بی نیاز از لاله دامان الوندش کنند