Ман на он дарёии пуршӯрам ки хас пӯшам кунанд

من نه آن دریای پرشورم که خس پوشم کنند

ё ба гуфтори хунаки дилсард аз ҷӯшам кунанд

یا به گفتار خنک دلسرد از جوشم کنند

Аз фурӯғи меҳри тобони зиндагии гирами зср

از فروغ مهر تابان زندگی گیرم زسر

Чун чароғи моҳ агар садбор хомӯшам кунанд

چون چراغ ماه اگر صدبار خاموشم کنند

Шӯри ман ҳақи намак бисёр дорад бар ҷаҳон

شور من حق نمک بسیار دارد بر جهان

Душман чашманд агар мардум фаромӯшам кунанд

دشمن چشمند اگر مردم فراموشم کنند

Май маро бихўд намесозад , магар симин барон

می مرا بیخود نمی سازد، مگر سیمین بران

Шери маст аз партави субҳ биногвашам кунанд

شیر مست از پرتو صبح بناگوشم کنند

Дар май равшани раг талхӣ шавад рагҳои хоб

در می روشن رگ تلخی شود رگهای خواب

Пунбаи мино агар аз пунба гӯшам кунанд

پنبه مینا اگر از پنبه گوشم کنند

Солҳо шуд печу тоби биқрорӣ май занам

سالها شد پیچ و تاب بیقراری می زنم

То магар чун ришта бо гавҳари ҳам оғӯшам кунанд

تا مگر چون رشته با گوهر هم آغوشم کنند

Чун чароғи рӯз нурӣ нест дар симои маро

چون چراغ روز نوری نیست در سیما مرا

Он замон гардад дилами равшан ки хомӯшам кунанд

آن زمان گردد دلم روشن که خاموشم کنند

Мисра барҷастаам девони мавҷӯдот ро

مصرع برجسته ام دیوان موجودات را

Зуд меоем ба хотиргар фаромӯшам кунанд

زود می آیم به خاطر گر فراموشم کنند

Осмони соиби абаси хам дар хам ман карда аст

آسمان صائب عبث خم در خم من کرده است

Ман на он шамъам ки пинҳони зер сарпӯшам кунанд

من نه آن شمعم که پنهان زیر سرپوشم کنند