Кӯи ҷунун то хоки бозӣгоҳ тФлонм кунанд

کو جنون تا خاک بازیگاه طفلانم کنند

Рӯ ба ҳар ҷониб ки орм снгборонм кунанд

رو به هر جانب که آرم سنگبارانم کنند

Ҳаст бемории марои сиҳҳат чу чашми дилбарон

هست بیماری مرا صحت چو چشم دلبران

намешавам маъмуртар чандон ки вайронам кунанд

می شوم معمورتر چندان که ویرانم کنند

Рӯй гул шуд оташин аз шуълаи овози ман

روی گل شد آتشین از شعله آواز من

Аз мурувват нест беруни зин гулистонам кунанд

از مروت نیست بیرون زین گلستانم کنند

намекунам ганҷинаи гавҳари садафҳоро тамом

می کنم گنجینه گوهر صدفها را تمام

Аз карами сероб агар чун абр нисонм кунанд

از کرم سیراب اگر چون ابر نیسانم کنند

Тоза чун абраст аз трдстим рӯй замин

تازه چون ابرست از تردستیم روی زمین

намешавад олами парешонгар парешонам кунанд

می شود عالم پریشان گر پریشانم کنند

Ҳамчуи мӯр аз хоксорӣ дорам оташи зери по

همچو مور از خاکساری دارم آتش زیر پا

Маснади иззатгар аз даст сулаймонам кунанд

مسند عزت گر از دست سلیمانم کنند

Гар ба даст уфтад чу моҳи нави лаби нонеи маро

گر به دست افتد چو ماه نو لب نانی مرا

Халқ аз ангушти ишорат тирборонам кунанд

خلق از انگشت اشارت تیربارانم کنند

Бастаам чашм аз тамошои Зулайхои ҷаҳон

بسته ام چشم از تماشای زلیخای جهان

Чашм он дорам ки бо Юсуф ба зиндонам кунанд

چشم آن دارم که با یوسف به زندانم کنند

Май фишорам чун садафи дандони ғайрат бар ҷигар

می فشارم چون صدف دندان غیرت بر جگر

Гар ба ҷои обрӯи гавҳар ба домонам кунанд

گر به جای آبرو گوهر به دامانم کنند

Зон лаб мегаван ба пайғомӣ қаноат карда ам

زان لب میگون به پیغامی قناعت کرده ام

Ҷой он дорад ки хубони бӯса боронам кунанд

جای آن دارد که خوبان بوسه بارانم کنند

Нури ман чун барқи соиби пардаи сӯз афтода аст

نور من چون برق صائب پرده سوز افتاده است

Нестам шамъӣ ки пинҳони зер домонам кунанд

نیستم شمعی که پنهان زیر دامانم کنند