Нестам ғамгин ки холӣ чун кадуем ме кунанд

نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنند

Каз май гулранг соҳиб обрӯем ме кунанд

کز می گلرنگ صاحب آبرویم می کنند

Дасти ман чун барги ток аз раъшаи соғар гир нест

دست من چون برگ تاک از رعشه ساغر گیر نیست

Бода чун минои дигарҳо дар гулӯем ме кунанд

باده چون مینا دگرها در گلویم می کنند

Гарчи май созами ҷаҳониро зсҳбои трдмоғ

گرچه می سازم جهانی را زصهبا تردماغ

Ҳар куҷо сангӣаст дар кор сабуем ме кунанд

هر کجا سنگی است در کار سبویم می کنند

намешавад бар дидаи ман олами равшани сиёҳ

می شود بر دیده من عالم روشن سیاه

Ҷой майгар оби ҳайвон дар кадуем ме кунанд

جای می گر آب حیوان در کدویم می کنند

Гарчи биқдрм , вале аз дида чун ғоиб шавам

گرچه بیقدرم، ولی از دیده چون غایب شوم

Ҳамчуи моҳи ид мардум ҷустуҷӯем ме кунанд

همچو ماه عید مردم جستجویم می کنند

намекунанд аз ман таваққуъи сад дуои мустаҷоб

می کنند از من توقع صد دعای مستجاب

Мушти обигар карам баҳр вузӯем ме кунанд

مشت آبی گر کرم بهر وضویم می کنند

Кор сӯзан мекунад бо синаи сдчоки ман

کار سوزن می کند با سینه صدچاک من

Риштаи Марям агар сарф руфӯем ме кунанд

رشته مریم اگر صرف رفویم می کنند

намекунам шукри бахилон аз карямони бештар

می کنم شکر بخیلان از کریمان بیشتر

Каз раҳи имсок ҳифз обрӯем ме кунанд

کز ره امساک حفظ آبرویم می کنند

Аз раҳи таслим чун шукр гуворо ме кунам

از ره تسلیم چون شکر گوارا می کنم

Заҳр агар соиби ҳарифон дар гулӯем ме кунанд

زهر اگر صائب حریفان در گلویم می کنند