Кӣ ба кӯшиши оқилонро ншأаҳ савдо диҳанд ?

کی به کوشش عاقلان را نشأه سودا دهند؟

Ишқи ташрифӣ буд каз олам боло диҳанд

عشق تشریفی بود کز عالم بالا دهند

Орифон чун дил ба он яктоӣ беҳамто диҳанд

عارفان چون دل به آن یکتای بی همتا دهند

Ҳар ду оламро талоқи аввал ба пушт по диҳанд

هر دو عالم را طلاق اول به پشت پا دهند

Даст дар домони ҳиммати зан ки гавҳар ме шавад

دست در دامان همت زن که گوهر می شود

Қатраи обӣ агар аз олам боло диҳанд

قطره آبی اگر از عالم بالا دهند

Ҳар ки чун пайкони забон ӯ буд бо дили яке

هر که چون پیکان زبان او بود با دل یکی

Рости кишон чун хадангаш бар сари худ ҷо диҳанд

راست کیشان چون خدنگش بر سر خود جا دهند

Оташи дӯзахи зннги мо ниҳон дар санг шуд

آتش دوزخ زننگ ما نهان در سنگ شد

Номаи моро магари фардо ба даст мо диҳанд

نامه ما را مگر فردا به دست ما دهند

Пояи иззат баландӣ гирад аз афтодагӣ

پایه عزت بلندی گیرد از افتادگی

Аз қалам чун ҳарфӣ уфтад дар канораш ҷо диҳанд

از قلم چون حرفی افتد در کنارش جا دهند

Мастии ғифлати Аннан соиб задаст мо рабӯд

مستی غفلت عنان صائب زدست ما ربود

Чун Аннани ихтиёри мо ба даст мо диҳанд ?

چون عنان اختیار ما به دست ما دهند؟