Дар гузар аз гуфтугӯ то соғар ҳушат диҳанд

در گذر از گفتگو تا ساغر هوشت دهند

Ҷинат дар баста аз лабҳои хомӯшат диҳанд

جنت در بسته از لبهای خاموشت دهند

Срмпич аз гӯшмоли он ду зулфи анбарин

سرمپیچ از گوشمال آن دو زلف عنبرین

То лабии хандонтар аз субҳ биногвашат диҳанд

تا لبی خندانتر از صبح بناگوشت دهند

Пораи дилро чу авди хом бар оташи гузор

پاره دل را چو عود خام بر آتش گذار

То призоди суханро сар ба оғӯшат диҳанд

تا پریزاد سخن را سر به آغوشت دهند

То нагардад хонаи занбӯр , дил аз захми неш

تا نگردد خانه زنبور، دل از زخم نیش

Нест мумкин дар гулистон ҷаҳон навишт диҳанд

نیست ممکن در گلستان جهان نوشت دهند

Лангари тамкини ин базмаст беҳӯшии туро

لنگر تمکین این بزم است بیهوشی ترا

Май рӯй беруни азин маҳфил агар ҳушат диҳанд

می روی بیرون ازین محفل اگر هوشت دهند

Бар ту аз гӯши гарони ин ваҳшат ободаст хуш

بر تو از گوش گران این وحشت آبادست خوش

Зуд дар фарёд май ое агар гӯшт диҳанд

زود در فریاد می آیی اگر گوشت دهند

Чун нҷўшӣ дар хами гардуни з рӯй ихтиёр

چون نجوشی در خم گردون ز روی اختیار

Ҷӯш битобӣ мазан соиб агар ҷӯшат диҳанд

جوش بیتابی مزن صائب اگر جوشت دهند