Чун ҳубоб аз икдлони бодаи нобими мо

چون حباب از یکدلان باده نابیم ما

Аз ҳаводорони по бар ҷой ин обем мо

از هواداران پا بر جای این آبیم ما

Бар дилӣ нанишинад аз гуфтори мо ҳаргизи ғубор

بر دلی ننشیند از گفتار ما هرگز غبار

Моҳён безабон олам обем мо

ماهیان بی زبان عالم آبیم ما

намешавад равшани зи хомӯшии чароғи ошиқон

می شود روشن ز خاموشی چراغ عاشقان

Дар ҳалоки хеш чун парвона бе тобем мо

در هلاک خویش چون پروانه بی تابیم ما

Роҳати дунёи ҳиҷоби дида бедор нест

راحت دنیا حجاب دیده بیدار نیست

Бар бисоти гул чу шабнам ғунча мехобем мо

بر بساط گل چو شبنم غنچه می خوابیم ما

Норасоиҳои толеъ монеъаст аз иттиҳод

نارسایی های طالع مانع است از اتحاد

Вар на бо мӯии миёни ёри ҳмтобими мо

ور نه با موی میان یار همتابیم ما

Фақрро аз дидаи бади парда дорӣ ме кунем

فقر را از دیده بد پرده داری می کنیم

Гар ба зоҳир дар либоси суф ва санҷобем мо

گر به ظاهر در لباس صوف و سنجابیم ما

Корвони мо сбкборон намедонад мақом

کاروان ما سبکباران نمی داند مقام

Сафҳа хокаст чун ойӣна , симобем мо

صفحه خاک است چون آیینه، سیمابیم ما

Нест мумкин уфтад аз паргор , сайру даври мо

نیست ممکن افتد از پرگار، سیر و دور ما

Дар муҳӣти офариниш ҳамчу гирдобем мо

در محیط آفرینش همچو گردابیم ما

Ғофилем аз трктози чархи соиб аз ғурур

غافلیم از ترکتاز چرخ صائب از غرور

Пеши пои сайл безинҳор дар хобем мо

پیش پای سیل بی زنهار در خوابیم ما