Бар дил бе орзӯи зиндони тани саҳро буд

بر دل بی آرزو زندان تن صحرا بود

Чашмаи сӯзан ба тор бе гиреҳи дарё буд

چشمه سوزن به تار بی گره دریا بود

Бар надорад дона дар зери замини чашм аз саҳоб

بر ندارد دانه در زیر زمین چشم از سحاب

Хоксоронро назар бар олами боло буд

خاکساران را نظر بر عالم بالا بود

Хӯни ҳимматро ба ҷӯши оради лаби хушки савол

خون همت را به جوش آرد لب خشک سؤال

Даст бесоғару боли гардани мино буд

دست بی ساغر و بال گردن مینا بود

То зҳмроҳон буридаму асл манзил шудам

تا زهمراهان بریدم و اصل منزل شدم

Зӯр бар роҳ оварад чун роҳрав танҳо буд

زور بر راه آورد چون راهرو تنها بود

Хок дар чашмаш агар тақсир дар резиш кунад

خاک در چشمش اگر تقصیر در ریزش کند

Ҳар ки харҷаши ҳамчуи абр аз кӣсаи дарё буд

هر که خرجش همچو ابر از کیسه دریا بود

Шӯриш ишқаст дар Фарҳод аз маҷнӯни зиёд

شورش عشق است در فرهاد از مجنون زیاد

Сайл дар кҳсори прғўғотр аз саҳро буд

سیل در کهسار پرغوغاتر از صحرا بود

Гарчи ҷавҳар нест дар ойӣнаҳои сайқалӣ

گرچه جوهر نیست در آیینه های صیقلی

Рози ишқ аз ҷабҳаи равшандилони пайдо буд

راز عشق از جبهه روشندلان پیدا بود

Сади роҳи ҷуръат ошиқ шавад соиби ҳиҷоб

سد راه جرأت عاشق شود صائب حجاب

Ишқ мегардад ҳавас чун ҳасан бепарво буд

عشق می گردد هوس چون حسن بی پروا بود