Дами зхўоҳш чун мусаффо шуд дами исо буд

دم زخواهش چون مصفا شد دم عیسی بود

Даст чун шуд аз тамаъи кӯтаҳи яди Байзо буд

دست چون شد از طمع کوته ید بیضا بود

Ҳеҷ равзан бе фурӯғи офтоб файз нест

هیچ روزن بی فروغ آفتاب فیض نیست

Дидаи сӯзан ба кори хештани бино буд

دیده سوزن به کار خویشتن بینا بود

Дар савод шаҳр натавон ишқро пӯшида дошт

در سواد شهر نتوان عشق را پوشیده داشت

Пардаи асрори ошиқи домани саҳро буд

پرده اسرار عاشق دامن صحرا بود

Чашми мо аз хоки азлат май пазиради равшанӣ

چشم ما از خاک عزلت می پذیرد روشنی

Сайқали ойӣнаи мо шҳпри анқо буд

صیقل آیینه ما شهپر عنقا بود

Ҳар ки аз худ шуд тиҳӣ , пар шуд зоби зиндагӣ

هر که از خود شد تهی، پر شد زآب زندگی

Аз сбкбории кадуи тоҷи сари дарё буд

از سبکباری کدو تاج سر دریا بود

Маҷлиси ороӣ ба дастурӣ ки бояд карда анд

مجلس آرایی به دستوری که باید کرده اند

Нури огоҳӣ агар дар дидаи бино буд

نور آگاهی اگر در دیده بینا بود

Муддао аз васл , лаб аз бӯсаи ширин кардан аст

مدعا از وصل، لب از بوسه شیرین کردن است

Рӯзи мотами беҳтар аз идӣ ки беҳалво буд

روز ماتم بهتر از عیدی که بی حلوا بود

Партави шамъи таҷаллиро напушади лолаи зор

پرتو شمع تجلی را نپوشد لاله زار

Фикри соиб дар миёни фикрҳо пайдо буд

فکر صائب در میان فکرها پیدا بود