Аз саодат дар димоғаши байзаи пиндор буд

از سعادت در دماغش بیضه پندار بود

Мағзи мағрури ҳуморо устихон дар кор буд

مغز مغرور هما را استخوان در کار بود

Ишқ дар ҳар дил ки шамъи биқрорӣ бар фурухт

عشق در هر دل که شمع بیقراری بر فروخت

Аввалин парвонааш меҳри лаби изҳор буд

اولین پروانه اش مهر لب اظهار بود

Хонаи мо дар паноҳи пастӣ девор монад

خانه ما در پناه پستی دیوار ماند

Варна сайлоби ҳаводиси сахт безинҳор буд

ورنه سیلاب حوادث سخت بی زنهار بود

Гуфтам аз гардуни кушояди кори ман , шуд баста тар

گفتم از گردون گشاید کار من، شد بسته تر

Он ки равшангар тасаввур кардамаш зангор буд

آن که روشنگر تصور کردمش زنگار بود

То димоғи мо ба ҳуш омад ҷаҳони афсурдаи гашт

تا دماغ ما به هوش آمد جهان افسرده گشت

Иди Тифлон буд то девона дар бозор буд

عید طفلان بود تا دیوانه در بازار بود

Сарв дар қайд ръўнт монад аз озодагӣ

سرو در قید رعونت ماند از آزادگی

Аҷаби моро гӯшмоли бандагӣ дар кор буд

عجب ما را گوشمال بندگی در کار بود

Пардаи гӯши иҷобати шабнам аз симоб дошт

پرده گوش اجابت شبنم از سیماب داشت

Булбул бе толеъи мо то дарин гулзор буд

بلبل بی طالع ما تا درین گلزار بود

Шаб ки бе рӯй ту дар паймона май май рехтам

شب که بی روی تو در پیمانه می می ریختم

Хандаи мино ба гӯшами нолаи бемор буд

خنده مینا به گوشم ناله بیمار بود

То фикандам бори халқ аз дӯш , афтодами зпоӣ

تا فکندم بار خلق از دوش، افتادم زپای

Киштии ман дар гронбории сбкрФтор буд

کشتی من در گرانباری سبکرفتار بود

То науфтодам , надидам каъбаи мақсӯд ро

تا نیفتادم، ندیدم کعبه مقصود را

Дар миёни мо ҳамин астодгии девор буд

در میان ما همین استادگی دیوار بود

Нест ҳақи тарбияти соиб ба ман ойӣна ро

نیست حق تربیت صائب به من آیینه را

Тӯтии ман дар ҳарими байзаи хуши гуфтор буд

طوطی من در حریم بیضه خوش گفتار بود