Ёди айёмӣ ки базми айши мо маъмур буд

یاد ایامی که بزم عیش ما معمور بود

Мағзи мо аз ншأаҳ май пардаи дори ҳур буд

مغز ما از نشأه می پرده دار حور بود

Шиша май ним ҳушӣ дошт аз ҳмсҳбтон

شیشه می نیم هوشی داشت از همصحبتان

Рӯй маҷлис дар ниқоби бихўдии мастур буд

روی مجلس در نقاب بیخودی مستور بود

Лолаи рӯйонро дили мо ташнаи назораи сохт

لاله رویان را دل ما تشنه نظاره ساخت

Оби ин сарчашмаи ойӣна гуё шӯр буд

آب این سرچشمه آیینه گویا شور بود

Қурби манзили наъли моро бар сар оташ гузошт

قرب منزل نعل ما را بر سر آتش گذاشت

Доштем осоишӣ то манзили мо давр буд

داشتیم آسایشی تا منزل ما دور بود

Хотири равшан дар фирдавс бар рӯем гушӯд

خاطر روشن در فردوس بر رویم گشود

Қаҳти Юсуф буд то ойӣнаам бенур буд

قحط یوسف بود تا آیینه ام بی نور بود

Ончии мо чашм аз ҳубоби об ҳайвон доштем

آنچه ما چشم از حباب آب حیوان داشتیم

Дар ҳиҷоби пардаи занбӯрии ангур буд

در حجاب پرده زنبوری انگور بود

Оби лаъл ӯ зхт шуд тира , варна пеши азин

آب لعل او زخط شد تیره، ورنه پیش ازین

Софии ин шаҳд , шамъи хонаи занбӯр буд

صافی این شهد، شمع خانه زنبور بود