Дар канори дояи ҳасан ӯ ҷаҳони афрӯз буд

در کنار دایه حسن او جهان افروز بود

Дар дили санги ин шарори шӯхи ъолмсўз буд

در دل سنگ این شرار شوخ عالمسوز بود

Риштаи пайванди ман бо глрхон имрӯз нест

رشته پیوند من با گلرخان امروز نیست

Мурғи ман дар байза бо атфол даст омӯз буд

مرغ من در بیضه با اطفال دست آموز بود

То шудам равшан ба чашми ман ҷаҳон торик шуд

تا شدم روشن به چشم من جهان تاریک شد

Занг бар ойӣнаи ман толеъи фирӯз буд

زنگ بر آیینه من طالع فیروز بود

Доғи савдо дар ҳарими синаи сӯзони ман

داغ سودا در حریم سینه سوزان من

Мунфаил аз ҷилваи худ чун чароғи рӯз буд

منفعل از جلوه خود چون چراغ روز بود

Дар Нитсаатон хомаи ман дар миёни хома ҳо

در نیستان خامه من در میان خامه ها

Ҳамчуи чашми шер аз гармии ҷаҳони афрӯз буд

همچو چشم شیر از گرمی جهان افروز بود

Гарчи соиби равшан аз ман гашти ин зулмати саро

گرچه صائب روشن از من گشت این ظلمت سرا

Эътиборам дар назарҳо чун чароғи рӯз буд

اعتبارم در نظرها چون چراغ روز بود