Обрӯии каъбагар аз чашмаи замзам буд

آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بود

Каъбаи дилро сафо аз дидаи пурнам буд

کعبه دل را صفا از دیده پرنم بود

Аз худоро , даст бар дунё фишондан мушкил аст

از خودآرا، دست بر دنیا فشاندن مشکل است

Дар таҳ сангаст ҳар дастӣ ки бо хотам буд

در ته سنگ است هر دستی که با خاتم بود

намекунад олам ба чашми сӯзани исои сиёҳ

می کند عالم به چشم سوزن عیسی سیاه

Тору пуди ин ҷаҳонгар риштаи Марям буд

تار و پود این جهان گر رشته مریم بود

Ҳар ки натавонади здўши халқ борӣ барграфт

هر که نتواند زدوش خلق باری برگرفت

Аз гронҷонии ҳётши бор бар олам буд

از گرانجانی حیاتش بار بر عالم بود

Субҳ , васли меҳри тобон аз дами ҷон бахш ёфт

صبح، وصل مهر تابان از دم جان بخش یافت

намешавад равшани чароғаш ҳар ки соҳиби дам буд

می شود روشن چراغش هر که صاحب دم بود

Ғунча хусбон бихбр аз роз олам нестанд

غنچه خسبان بیخبر از راز عالم نیستند

Косаи зонуии аҳли фикр , ҷоми ҷам буд

کاسه زانوی اهل فکر، جام جم بود

Он ки аввал шеър гуфт одами сафии аллоҳ буд

آن که اول شعر گفت آدم صفی الله بود

Табъи мавзуни ҳуҷҷати фарзандии одам буд

طبع موزون حجت فرزندی آدم بود

Ҳар ки соиби нафаси саркашро насозад зердаст

هر که صائب نفس سرکش را نسازد زیردست

Дар ҳақиқати камтар аз золаст агар рустам буд

در حقیقت کمتر از زال است اگر رستم بود