Хандаи сӯфор бо дилгирии пайкон буд

خنده سوفار با دلگیری پیکان بود

Нест мумкини одамизод аз ду сари хандон буд

نیست ممکن آدمیزاد از دو سر خندان بود

Суҳбати некон , хасисонро дуоӣ ҷавшан аст

صحبت نیکان، خسیسان را دعای جوشن است

Эминаст аз сӯхтан то хор дар бустон буд

ایمن است از سوختن تا خار در بستان بود

Давлати дунё гуворо нест бар равшандилон

دولت دنیا گوارا نیست بر روشندلان

Тоҷи зар то ҳаст бар сари шамъро , гирён буд

تاج زر تا هست بر سر شمع را، گریان بود

Бар намедорад замини хоксории имтиёз

بر نمی دارد زمین خاکساری امتیاز

Дар фитодани сояи шоҳу гадои яксон буд

در فتادن سایه شاه و گدا یکسان بود

Гар бисӯзад ҳар ду оламро наёсоед шарор

گر بسوزد هر دو عالم را نیاساید شرار

Аштҳои ҳирси доим дар таҳи дандон буд

اشتهای حرص دایم در ته دندان بود

Бениёзонро сипеҳр сифла медорад азиз

بی نیازان را سپهر سفله می دارد عزیز

Чун кунад тарки фузулӣ , хона аз меҳмон буд

چون کند ترک فضولی، خانه از مهمان بود

Гуфтугӯии ишқ май оради дили моро ба ваҷд

گفتگوی عشق می آرد دل ما را به وجد

Мутриб аз тӯфон сазад , дарё чу дасти афшон буд

مطرب از طوفان سزد، دریا چو دست افشان بود

Олами афсурда аз озоди мардон тоза рӯаст

عالم افسرده از آزاد مردان تازه روست

Сарв дар фасли хазони перояи бустон буд

سرو در فصل خزان پیرایه بستان بود

Дили зи симои схнсозсти доим дар азоб

دل ز سیمای سخنسازست دایم در عذاب

Печу тоби нома аз ғаммозии унвон буд

پیچ و تاب نامه از غمازی عنوان بود

Ҳирс аз дилсардии ман рӯй пинҳон карда аст

حرص از دلسردی من روی پنهان کرده است

Дар зимистони мӯр дар зерзамини пинҳон буд

در زمستان مور در زیرزمین پنهان بود

Дар дил соиб надорад олами пари шӯри роҳ

در دل صائب ندارد عالم پر شور راه

Оби гавҳарро чаҳ ғам аз талхии Аммон буд ?

آب گوهر را چه غم از تلخی عمان بود؟