Дӯш бар ман сояи он сарви равони афканда буд
دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بود
Шохи гули дастӣ ба дӯши боғбони афканда буд
شاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود
Шарми рӯйиш аз арақи сддидаҳ бедор дошт
شرم رویش از عرق صددیده بیدار داشت
Чашмро ҳар чанд дар хоби гарони афканда буд
چشم را هر چند در خواب گران افکنده بود
Гарчи об аз сояаш чун абр раҳмат ме чакид
گرچه آب از سایه اش چون ابر رحمت می چکید
Аз нигоҳи гарми оташ дар ҷаҳони афканда буд
از نگاه گرم آتش در جهان افکنده بود
Сабру ақлу ҳушро боди баҳори ҷилва аш
صبر و عقل و هوش را باد بهار جلوه اش
Бар сари ҳам ҳамчуи авроқи хазони афканда буд
بر سر هم همچو اوراق خزان افکنده بود
Ҷилваи мастонааш аз турраи ънбрФшон
جلوه مستانه اش از طره عنبرفشان
Ҳамчуи дарёи мавҷи анбар бар карони афканда буд
همچو دریا موج عنبر بر کران افکنده بود
Наргиси мастонааш аз серумаи шарму ҳаё
نرگس مستانه اش از سرمه شرم و حیا
Шӯхи чашмони ҳавасро аз забони афканда буд
شوخ چشمان هوس را از زبان افکنده بود
Аз ҳиҷоб ишқ будам ҳалқаи берун дар
از حجاب عشق بودم حلقه بیرون در
Зулф ӯ ҳар чанд дастам дар миёни афканда буд
زلف او هر چند دستم در میان افکنده بود
Меҳри хомӯшии ҳиҷоби чеҳра матлаб набӯд
مهر خاموشی حجاب چهره مطلب نبود
Нури рӯйиши парда аз рози ниҳони афканда буд
نور رویش پرده از راز نهان افکنده بود
Аз шикваи ҳасан , хуршеди ҷаҳони афрӯз ӯ
از شکوه حسن، خورشید جهان افروز او
Чок дар ҷайби фалак чун каҳкашони афканда буд
چاک در جیب فلک چون کهکشان افکنده بود
Сарви болои даст ӯ аз хорхори пои бӯс
سرو بالا دست او از خارخار پای بوس
Хор дар пероҳани оби равони афканда буд
خار در پیراهن آب روان افکنده بود
Дар замин ӯ ҷилваи мастона , нақши пой ӯ
در زمین او جلوه مستانه، نقش پای او
Ҳар тарафи тарҳи биҳишти ҷовдони афканда буд
هر طرف طرح بهشت جاودان افکنده بود
Рост бӯдааст ин ки резади дард бар узви заъиф
راست بوده است این که ریزد درد بر عضو ضعیف
Печу тоби зулф дар мӯии миёни афканда буд
پیچ و تاب زلف در موی میان افکنده بود
Аз ҳиҷоби ишқи соиб буд ҷоем зери теғ
از حجاب عشق صائب بود جایم زیر تیغ
Гарчи бар ман сояи он абрӯи камони афканда буд
گرچه بر من سایه آن ابرو کمان افکنده بود