Шаб ки сарви қомат ӯ шамъи ин кошона буд

شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بود

То саҳари гуҳ бар гурезони пари парвона буд

تا سحر گه بر گریزان پر پروانه بود

Соҳиб хирман нагаштам то науфтодам зи по

صاحب خرمن نگشتم تا نیفتادم ز پا

Мӯри ман то даст ва пое дошт қаҳти дона буд

مور من تا دست و پایی داشت قحط دانه بود

Турраи мавҷам , навомӯз кашокаш нестам

طره موجم، نوآموز کشاکش نیستم

Умрҳо аз арраи пушти наҳангами шона буд

عمرها از اره پشت نهنگم شانه بود

Рӯзӣ оташ шавад нахлӣ ки даст омӯз кард

روزی آتش شود نخلی که دست آموز کرد

Санги Тифлонро ки ризқи мардуми девона буд !

سنگ طفلان را که رزق مردم دیوانه بود!

Шеваи ъоҷзкшӣ аз хусравон зебанда нест

شیوه عاجزکشی از خسروان زیبنده نیست

Бетакаллуф , ҳилаи парвизи номардона буд

بی تکلف، حیله پرویز نامردانه بود

Қомат ӯ дар намеояд ба оғӯш касе

قامت او در نمی آید به آغوش کسی

Варна ҳар тирӣ ки дидам бо камони ҳамхона буд

ورنه هر تیری که دیدم با کمان همخانه بود

Кӯҳро чун ноқаи Лайлии бёбонгрди сохт

کوه را چون ناقه لیلی بیابانگرد ساخت

Нолаи гармӣ ки дар занҷири ин девона буд

ناله گرمی که در زنجیر این دیوانه بود

Бе ту ризвонам ба сайри гулшани фирдавси барад

بی تو رضوانم به سیر گلشن فردوس برد

Турраи ҳурон ба чашмами дӯди мотмхонаҳ буд

طره حوران به چشمم دود ماتمخانه بود

Нисбати кайфияти он чашм бо оҳӯ хатост

نسبت کیفیت آن چشم با آهو خطاست

Дар тамошогоҳ ӯ ойӣнаҳо майхона буд

در تماشاگاه او آیینه ها میخانه بود

Нест тақсирӣ агар зуннор мо нагусаста монад

نیست تقصیری اگر زنار ما نگسسته ماند

Дасти мо дар зери санги сбҳаҳи сададона буд

دست ما در زیر سنگ سبحه صددانه بود

Шамъи эмини роҳ дар вайронаам соиб надошт

شمع ایمن راه در ویرانه ام صائب نداشت

Шаб ки маҳтоби хаёлаши фарши ин ғмхонаҳ буд

شب که مهتاب خیالش فرش این غمخانه بود