Ҳасрати авқоти ғифлат чун здл берун равад ?

حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟

Доғ фарзандаст фӯти вақт , аз дил чун равад ?

داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟

Чун касе солими бурун аз варта гардун равад ?

چون کسی سالم برون از ورطه گردون رود؟

Аз шикори ҷиргаи сайди хастаи берун чун равад ?

از شکار جرگه صید خسته بیرون چون رود؟

Файзи икрнгӣ тамошо кун кигар сангини дилӣ

فیض یکرنگی تماشا کن که گر سنگین دلی

Раги кушояди токро , аз дасти соқӣ хӯн равад

رگ گشاید تاک را، از دست ساقی خون رود

Фикри дунё ҳар киро сар дар гиребон ғӯта дод

فکر دنیا هر که را سر در گریبان غوطه داد

Зуд бошад дар замири хок чун қорун равад

زود باشد در ضمیر خاک چون قارون رود

Чашмаи кавсари даҳонро ғунча созад аз ҳубоб

چشمه کوثر دهان را غنچه سازد از حباب

Бар лаби кавсар агар бо он лаб мегаван равад

بر لب کوثر اگر با آن لب میگون رود

Захми ман аз ришта Марям нагардад бахяи гир

زخم من از رشته مریم نگردد بخیه گیر

То ба гардани сӯзани исо чаро дар хӯн равад ?

تا به گردن سوزن عیسی چرا در خون رود؟

Бар сар об оварад қасри садафро чун ҳубоб

بر سر آب آورد قصر صدف را چون حباب

Сайли ашгмгар ба ин шӯриши сӯй Ҷайҳун равад

سیل اشگم گر به این شورش سوی جیحون رود

То ба ганҷи шоягон хам тавонад роҳи барад

تا به گنج شایگان خم تواند راه برد

Чун сабу бояд ки хӯн аз чашм афлотӯн равад

چون سبو باید که خون از چشم افلاطون رود

Оҳи ман кӣ арзи ҳоли худ ба гардун мекунад ?

آه من کی عرض حال خود به گردون می کند؟

Пасти фитрати вақти ҳоҷат бар дар ҳар дун равад

پست فطرت وقت حاجت بر در هر دون رود

Фикри соиб чун шукр рузӣ кунад , калаки баланд

فکر صائب چون شکر رزی کند، کلک بلند

Дар шукр то сина аз ширинӣ мазмун равад

در شکر تا سینه از شیرینی مضمون رود