Сӯрати ширин агар аз лавҳ хоро ме равад

صورت شیرین اگر از لوح خارا می‌رود

Аз дили сангини мо нақш таманно ме равад

از دل سنگین ما نقش تمنا می‌رود

Май дӯди маҷнӯн ба зӯри ишқ бар гирди ҷаҳон

می‌دود مجنون به زور عشق بر گرد جهان

Об дорад қӯт аз сарчашма ҳарҷо ме равад

آب دارد قوت از سرچشمه هرجا می‌رود

Барнаме ояд ғурури ҳасан бо тамкини ишқ

برنمی‌آید غرور حسن با تمکین عشق

Юсуф аз канъон ба савдоӣ Зулайхо ме равад

یوسف از کنعان به سودای زلیخا می‌رود

Умр чун сайлу адами дарё ва мо хор ва хасем

عمر چون سیل و عدم دریا و ما خار و خسیم

Дар рикоби сайл , хору хас ба дарё ме равад

در رکاب سیل، خار و خس به دریا می‌رود

Маргро олӯдагӣ кардааст бар мо ногувор

مرگ را آلودگی کرده است بر ما ناگوار

Нуқра беғаш дар оташ бемуҳобо ме равад

نقرهٔ بی‌غش در آتش بی‌محابا می‌رود

Аз хаёли бозгашти гулистон осӯда аст

از خیال بازگشت گلستان آسوده است

Шабнамӣ каз ҷилваи хуршед аз ҷо ме равад

شبنمی کز جلوهٔ خورشید از جا می‌رود

Нест суҳбатро асар дар тинати оҳани дилон

نیست صحبت را اثر در طینت آهن‌دلان

Тезии сӯзан кӣ аз қурб масеҳо меравад ?

تیزی سوزن کی از قُربِ مسیحا می‌رود؟

Дар тариқи ишқи хор аз по кашӣдан мушкил аст

در طریق عشق خار از پا کشیدن مشکل است

Реша дар дил мекунад хорӣ ки дар по ме равад

ریشه در دل می‌کند خاری که در پا می‌رود

Дар қиёмат ҳам намеёбад ҳарими сина ро

در قیامت هم نمی‌یابد حریم سینه را

Аз хиром ӯ дили ҳаркас ки аз ҷо ме равад

از خرام او دل هرکس که از جا می‌رود

Шарми маҷнӯни шухӣ аз чашми ғизолон барда аст

شرم مجنون شوخی از چشم غزالان برده است

Бе нигаҳбони маҳмили Лайлӣ ба саҳро ме равад

بی‌نگهبان محمل لیلی به صحرا می‌رود

намеравад доғи клФи соиб агар аз рӯй моҳ

می‌رود داغ کلف صائب اگر از روی ماه

Фикри холу хат ӯ ҳам аз дил мо ме равад

فکر خال و خط او هم از دل ما می‌رود