Аз назари як дам ки он шакл ва шамоил ме равад

از نظر یک دم که آن شکل و شمایل می‌رود

Ҳосили дарёу кон аз дида ва дил ме равад

حاصل دریا و کان از دیده و دل می‌رود

Дар биёбоне ки наъли шавқи мо дар оташ аст

در بیابانی که نعل شوق ما در آتش است

Нақши пои ноқаи пешопеш маҳмил ме равад

نقش پای ناقه پیشاپیش محمل می‌رود

Кӯчаи боғи зулф агар поён надорад гӯи мадор

کوچه باغ زلف اگر پایان ندارد گو مدار

наме тавон рафтан ба мижгони ҳркҷо дил ме равад

می‌توان رفتن به مژگان هرکجا دل می‌رود

Дар таҳ ҳар хорбни сайёди доми афканда Эй аст

در ته هر خاربن صیاد دام افکنده‌ای است

Оҳӯии мағрурро бингар чаҳ ғофил ме равад

آهوی مغرور را بنگر چه غافل می‌رود

Аз замингирӣ бар о , санги нишони худ нестӣ

از زمین‌گیری بر آ، سنگ نشان خود نیستی

Ҷода бо афтодагии манзил ба манзил ме равад

جاده با افتادگی منزل به منزل می‌رود

Таън нисёнам мазан , шарм аз рух ойӣна кун

طعن نسیانم مزن، شرم از رخ آیینه کن

Худ бибин он чеҳраи ҳаргиз аз муқобил меравад ?

خود ببین آن چهره هرگز از مقابل می‌رود؟

Гурбаи фирдавс аз сари кӯии ту соибро баранд

گربه فردوس از سر کوی تو صائب را برند

намеравад аммо чу мурғи ним бсмл ме равад

می‌رود اما چو مرغ نیم بسمل می‌رود