Чун рух аз мебар фурӯзӣ об гулшан ме равад

چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رود

Чун шӯии саргарм , тоби нахл эмин ме равад

چون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود

Дона то дар хок пинҳонаст ризқ барқ нест

دانه تا در خاک پنهان است رزق برق نیست

Сар ба дунболаш гузорад чун ба хирман ме равад

سر به دنبالش گذارد چون به خرمن می رود

Нест осони ғами буруни бурдани зи дили аҳбоб ро

نیست آسان غم برون بردن ز دل احباب را

Бар сари хорӣ чаҳ хӯн аз чашм сӯзан ме равад

بر سر خاری چه خون از چشم سوزن می رود

Ранги рухсори чаман дар фикри бол афшодан аст

رنگ رخسار چمن در فکر بال افشاندن است

Оби даҳ чашмӣ ки фасли сайр гулшан ме равад

آب ده چشمی که فصل سیر گلشن می رود

Як тараф бо хоксори хеши афтодан чаро ?

یک طرف با خاکسار خویش افتادن چرا؟

Партави маи танг дар оғӯш равзан ме равад

پرتو مه تنگ در آغوش روزن می رود

Моҳ мехоҳад ки гардад чеҳра бо рухсор ӯ

ماه می خواهد که گردد چهره با رخسار او

Карами шаби тобӣ ба ҷанги шамъ эмин ме равад

کرم شب تابی به جنگ شمع ایمن می رود

Ҳоли соиби давр азон мижгон чаҳ май пурсӣ ки чист

حال صائب دور ازان مژگان چه می پرسی که چیست

Бо дили маҷрӯҳ бар мижгон сӯзан ме равад

با دل مجروح بر مژگان سوزن می رود