Дар чаман чун ҳарфи он болой мавзун ме равад
در چمن چون حرف آن بالای موزون می‌رود
Сарв чун дуздони зи роҳи об берун ме равад
سرو چون دزدان ز راه آب بیرون می‌رود
Дидаи аҳли басират корвонгоҳ балост
دیده اهل بصیرت کاروانگاه بلاست
Ҳарки захмӣ мехӯрд , аз чашми мо хӯн ме равад
هرکه زخمی می‌خورد، از چشم ما خون می‌رود
Ишқи болои даст аз маъшӯқ доман ме кашад
عشق بالا دست از معشوق دامن می‌کشد
Ноқаи Лайлии абаси дунбол маҷнӯн ме равад
ناقه لیلی عبث دنبال مجنون می‌رود
Донае дар сайдгоҳи ишқ бе рухсати мучин
دانه‌ای در صیدگاه عشق بی‌رخصت مچین
Каз биҳишти одам ба як тақсир берун ме равад
کز بهشت آدم به یک تقصیر بیرون می‌رود
Оҳӯонаш дар саводи чашми худ ҷо ме диҳанд
آهوانش در سواد چشم خود جا می‌دهند
Ҳаркии соиб аз саводи шаҳр берун ме равад
هرکه صائب از سواد شهر بیرون می‌رود